Lecz zabije rzeka białego człowieka- Patrcik Besson

Problem państw afrykańskich staje się bliski coraz szerszemu gronu osób. Zainteresowanie tą częścią świata drastycznie wzrasta, a co za tym idzie – powstaje wiele publikacji jej poświęconych. Nie zawsze są to książki podróżnicze, wspomnienia związane z wyprawami w tę część świata. Coraz częściej, Afryka staje się przedmiotem tekstów typu dokument-fiction. Tak też jest w wypadku książki Patricka Bessona, wydanej nakładem oficyny Noir sur Blanc – Lecz zabije rzeka białego człowieka.

Fabuła, choć wydawać by się mogła nieskomplikowana, okazuje się być wielowątkową mozaiką. Powieść rozpoczyna się, gdy na pokładzie samolotu Paryż – Brazzaville, główny bohater – Christophe, rozpoznaje pięćdziesięcioośmioletnią Blandine de Kergalec – eksoficer francuskich służb specjalnych. Jako pasjonat szpiegostwa, mężczyzna rozpoczyna obserwację rozpoznanej przez siebie kobiety. Nie przypuszcza, że stanie się to przyczyną jego wplątania  się w pasjonujący, jednak dramatyczny splot wydarzeń. 

Wielką zaletą książki jest fakt narracji prowadzonej z różnych perspektyw. Każdy rozdział staje się częścią wielogłosowo opowiedzianej historii. Zmiana punktu widzenia sprawia, że czytelnik ma możliwość poznania różnych opinii na temat kontynentu, a także doświadczyć odmienności charakterów i sposobu myślenia bohaterów.

Z tekstu dowiemy się o wydarzeniach mających miejsce na Czarnym Lądzie – między innymi ludobójstwie w Rwandzie. Wszystko to połączone jest szpiegowską intrygą, która wraz z wartką akcją nie pozwala oderwać się od lektury.

Na walory estetyczne powieści wpływają również niezwykle plastyczne i sugestywne opisy stolicy Konga. Autor zestawia dzielnice bogate z biednymi, ukazując kontrast i niesamowitą przepaść między tymi dwoma światami.

Lektura jest doskonałym źródłem faktograficznym, momentami jednak ciężko określić, w którym miejscu z rzeczywistością zaczyna stykać się fikcja. Mimo to jest to kawał dobrej literatury, z którą koniecznie trzeba się zapoznać. W wiarygodność Bensona wątpić nie należy, bowiem inspiracją do napisania książki stała się odbyta przez niego podróż na Kongres Pisarzy przeciw Apartheidowi w Brazzaville. Tak więc podstawy autor ma rzetelne, co widać w wydanej przez niego powieści. Polecam. 

 Za możliwość zrecenzowania książki uprzejmie dziękuję Wydawnictwu Noir sur Blanc.

Read More

Afryka, ludobójstwo, śledztwo, Wydawnictwo Noir sur Blanc, zbrodnia

Wirus Ebola w Helsinkach- Taavi Soininvaara

Od dłuższego czasu moją głowę zaprzątały książki ciężkie. Jako odskoczni trzeba mi było więc czegoś katartycznego, co terapią wstrząsową przywróciłoby mi chęć do czytania dla relaksu. Przykro pisać od jak dawna na moją uwagę czekał na półce Wirus Ebola w Helsinkach, jestem jednak zdania, że nie ma przypadków i to właśnie teraz był najlepszy czas na lekturę pisarskiego debiutu Taavi Soininvaary. Dobra powieść sensacyjna, to coś co przywraca mi chęć do życia, oczyszcza i poprzez morze emocji pozytywnie nastraja i przygotowuje na inne czytelnicze doznania. Na jej miano zdecydowanie zasługuje powieść fińskiego pisarza.

Akcja utworu skupia się wokół tytułowego wirusa Ebola-Helsinki, który w połączeniu ze szczepionką można wykorzystać jako niebezpieczną broń biologiczną. Przypadek sprawia, że wirusologowi Arto Ratamiemu, udaje się wynaleźć pożądane lekarstwo. O sprawie dowiaduje się generał Raimo Siren, którego kariera wisi na włosku na skutek spowodowanego przez niego wypadku oraz do pułkownika rosyjskiego wywiadu wojskowego. Rozpoczyna się pełna emocji gra z czasem, przepełniona fałszywymi oskarżeniami, próbą przejęcia próbówek z zarażoną krwią oraz formuły szczepionki, a także walka o życie. Akcja rozwija się z rozdziału na rozdział, nie pozwalając czytelnikowi na chwilę wytchnienia.

Choć do lektury podchodziłam nieufnie, mając na uwadze znaczenie dla historii broni biologicznej, której znajomość jest mi całkowicie obca i która nie budzi mojego szczególnego zainteresowania, moje obawy okazały się nieuzasadnione. Taavi Soininvara wykreował świat, od którego nie sposób uciec, który przenika życie czytelnika i każdą jego myśl.

Lekturę pochłonęłam błyskawicznie. Autor dostarczył mi niezapomnianych przeżyć, a sam tekst stał się zasłużonym odpoczynkiem. Bynajmniej nie intelektualnym!

Książka z powodzeniem mogłaby posłużyć jako podstawa do napisania dobrego scenariusza do filmu sensacyjnego, a akcja tocząca się w Finlandii, a nie jak to zwykle w tego typu produkcjach bywa –  w Nowym Jorku – mogłaby pozytywnie wpłynąć na walory filmu. Jednak to już tylko moje rozważania, nigdzie nie doszukałam się informacji o ewentualnych próbach przeniesienia powieści na ekrany kin.

Na chwilę obecną lekturę polecam fanom powieści sensacyjnych, szpiegowskich, thrillerów, a także zwolenników dużej dozy emocji. Nie odkładajcie tej książki na później! 

5/6

Read More

5, Finlandia, sensacja, thriller, Wydawnictwo Kojro

Ostateczne rozliczenie- Rex Stout

Rex Stout to amerykański pisarz powieści detektywistycznych, z których niestety jedynie kilka zostało przetłumaczonych na język polski. Być może to jest powodem, dla którego autor był mi do tej pory nieznany. Do przeczytania Ostatecznego rozliczenia skłoniła mnie [o, zgrozo] okładka. Cenię Wydawnictwo Dolnośląskie, zwłaszcza za wydawane przez nich kryminały, głównie Agathę Christie, więc postanowiłam zaryzykować i sięgnąć także i po Stouta.
Bohaterami jego kryminałów są genialny, choć otyły detektyw Nero Wolfe, który nie rusza się z domu by rozwiązać powierzone mu sprawy oraz Archie Goodwin- będący jednocześnie narratorem powieści.

W Ostatecznym rozliczeniu poznajemy AltheęVail- byłą aktorkę proszącą Nera o niespodziewaną rzecz. Jej mąż został porwany, a wyznaczony okup wynosi pół miliona dolarów. Kobieta proponuje Wolfowi układ, mający zapewnić mu spory zysk, jednak wymagający nagięcia własnych zasad- detektyw zmuszony będzie między innymi do opuszczenia zacisza własnego mieszkania.

Szybko okazuje się, że w sprawę zamieszana jest także sekretarka, mąż oraz prawnik Althei, a sytuacja dodatkowo komplikuje się po zamordowaniu dwójki z nich…

Nero Wolfe stanie przed nie lada wyzwaniem. By doprowadzić śledztwo do końca i nie stracić pieniędzy będzie musiał wykazać się wielkim sprytem i przenikliwością.

Muszę przyznać, że jestem troszkę rozczarowana. Co prawda nie spodziewałam się wspaniałego kryminału; uznałam, że skoro autor jest tak mało znany, to może nie jest to li jedynie kwestia małej ilości wydanych w Polsce książek, lecz także ich wartości merytorycznej, jednak liczyłam na ciut więcej emocji.

Od początku byłam pewna rozwiązania, mogłam jedynie z uwagą śledzić w jaki sposób do niego dojdzie. O ile w powieściach obyczajowych jestem w stanie to znieść, kryminał powoduje wzrost moich oczekiwań i brak tolerancji dla przewidywalności. Rex Stout stworzył typowy duet detektywów- Archiego polubiłam, Nero nie wzbudził mojej sympatii, wydał mi się zbyt obcesowy i pewny siebie. Sama sprawa ciekawa, z potencjałem, jednak zbanalizowana do bólu. Właściwie mogłam odłożyć książkę po 50 stronach i być pewna tego, co znajdę na ostatniej karcie. Nie powiem jednak, by czytanie było katorgą. Przystępny język spowodował, że lektura była naprawdę przyjemna. Raz rozpoczętą ukończyłam za jednym czytelniczym posiedzeniem.

Była jednak jedynie czczą rozrywką, niczym więcej. Nie dostałam od autora możliwości poruszenia szarymi komórkami i podjęcia własnej próby odtworzenia wydarzeń.

Dla bezmyślnego czytelnika będzie idealna, dla ciut bardziej wymagającego, może okazać się przeciętna.

Końcową ocenę podwyższam za potencjał historii, język i ładne wydanie.

3,5/6

Za możliwość zrecenzowania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Dolnośląskiemu oraz portalowi Sztukater.

Wydawnictwo: Dolnośląskie
Oprawa: miękka
Wprowadzono: 22-04-11
ISBN: 978-83-245-9024-7
Stron: 168
Wymiary: 195x125

Read More

3+, kryminał, literatura powszechna, Rex Stout, Sztukater

W poszukiwaniu króla - David C. Downing

Przy okazji recenzowania innej książki wydanej nakładem Wydawnictwa eSPe, wspominałam, że jest to jedna z tych oficyn, którą bardzo cenię, jako dystrybutora książek katolickich. Tym większa była moja radość i tym większe zdziwienie, gdy dostałam do recenzji W poszukiwaniu króla. Zastanawiałam się co takiego skłoniło wydawców do wzięcia jej pod swoje skrzydła.

Opis mnie zafascynował – książka traktuje o przygodzie w poszukiwaniu starożytnej relikwii jaką jest Włócznia Przeznaczenia, w której odnalezieniu ma pomóc interpretacja onirycznych marzeń Laury. Bohaterkę nęka powtarzające się zespolenie pięciu snów, w których odczytaniu pomoże nie kto inny jak Charles Williams – znamienita osobistość należąca wraz z C.S. Lewisem, J.R.R. Tolkienem i H.Dysonem do grupy Inklingów. Kim było to zgrupowanie ukrywające się pod tajemniczo brzmiącą nazwą?  W latach 30-tych i 40-tych była to nieformalna grupa intelektualistów oksfordzkich spotykająca się w pubach. Dyskutowali oni m.in. o wspólnych zainteresowaniach jakimi były legendy arturiańskie, a także prezentowali rozdziały książek, które właśnie tworzyli. Tym też sposobem pierwszymi „słuchaczami” Władcy Pierścieni stali się współtowarzysze i przyjaciele Tolkiena.

Gdzie w tym wszystkim chrześcijaństwo? Gdy na drodze Inklingów staje Tom i Laura [a może poprawniej byłoby powiedzieć: gdy na drodze Toma i Laury stają Inklingowie], rozpoczynają się pełne pasji rozmowy i poszukiwania źródeł mitu o umierającym Bogu, dyskusji o apateizmie, narodzinach wiary, sensie wojny, literaturze, a nade wszystko o odwiecznych poszukiwaniach mitycznych przedmiotów. Za przykład posłużył tutaj Święty Graal. Niestety, od kilku lat motyw ten konotuje dość kiepską w moim odczuciu powieść Dana Browna, jaką jest Kod Leonarda da Vinci. U Downinga jednak znajdziemy dobre rozwinięcie tematu, biorące za podstawę chrześcijaństwo. U Browna plan był zupełnie inny i opierał się na zburzeniu chrześcijańskich fundamentów wiary. W mojej głowie spotkały się więc sposoby interpretacji leżące na dwóch odległych biegunach i muszę przyznać, że to Downing, a nie cieszący się sporą [a czy zasłużoną?] popularnością Brown zdobył moje poparcie i uznanie. Ksiązka autora znacznie lepszych Aniołów i demonów była dla mnie irytująca i odpychająca, natomiast tekst Downinga stał się intrygującym i porywającym zaproszeniem do przygody w poszukiwaniu skarbów – historycznych i intelektualnych. Przygody, która z każdą przewracaną stronicą nabierała tempa…

Legendy celtyckie, jak i samo plemię Celtów od lat budzi we mnie wielkie zainteresowanie. Stąd też ksiązka ta stała się dla mnie dodatkową przyjemnością. Dzięki autorowi mogłam przenieść się na tereny niegdyś zamieszkiwane przez interesujące mnie ludy, podążać ich historią i wraz z bohaterami powieści dokonać odkrycia brzemiennego w skutki.

Ważnymi wartościami promowanymi przez autora są przyjaźń oraz wiara. Tekst obfituje w ciekawostki, będące sporą gratką dla fanów Inklingów, między innymi fakty z prywatnego życia Lewisa i Tolkiena, „zaplecze” ich znajomości. Do tego tło jakim jest II wojna światowa, rzuca zupełnie inne światło na historię króla Artura.

Lektura obowiązkowa dla fanów legend arturiańskich, poszukiwaczy przygód, miłośników Tolkiena, Lewisa, Williamsa. Dla pozostałych – również. Gwarantuję, że zostawia po sobie niezapomniane wrażenie.

5/6

Ksiązkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa eSPe.

Autor David C. Downing

Oprawa miękka

Ilość stron 272

Format 140x200

ISBN 978-83-7482-415-6

Rok wydania 011

Read More

5, C.S. Lewis, celtowie, król Artur, przyjaźń, Tolkien, Wydawnictwo eSPe

KONKURS

Moi drodzy! Po raz kolejny mam do rozdania książki:) Tym razem dzięki uprzejmości Wydawnictwa Kwiaty Orientu oraz portalu Sztukater, do Waszych rąk trafią dwa egzemplarze książki Zaopiekuj się moją mamą.

Zasady przystąpienia do konkursu są bardzo proste.

Wystarczy na adres shczooreczek@interia.pl wysłać odpowiedź na pytanie:

Kim jest dla Ciebie mama?

Na maile z dopiskiem "konkurs" czekam do 11 lipca, wyniki ogłoszę w ciągu kilku następnych dni. Wśród nadesłanych zgłoszeń wylosuję dwie osoby, w których ręce trafi najnowsza książka Wydawnictwa Kwiaty Orientu.
Wśród pozostałych zgłoszeń rozlosuję dwie nagrody pocieszenia, w postaci filmów dvd- Za wszelką cenę :)

Zapraszam do zabawy!

Osoby posiadające bloga proszę o poinformowanie o konkursie na swojej stronie;)

Read More

Miłość zwyciąża wszystko- z Józefem Witko OFM rozmawia Grzegorz Sokołowski

Jako, że bardzo miło wspominam książkę autorstwa Grzegorza Sokołowskiego Listy w niebieskich kopertach, z wielką chęcią  sięgnęłam po inną pozycję znajdującą się w katalogu Wydawnictwa Esprit, będącą opatrzoną jego nazwiskiem. Co prawda tym razem autor daje się poznać jako dziennikarz przeprowadzający wywiad z ojcem Józefem Witko OFM, a nie jako twórca literatury, jednak przyjemność płynąca z czytania wywiadu-rzeki była nie mniejsza.

Franciszkanin, z którym Pan Grzegorz dyskutował, to osoba powszechnie znana, autor kilku książek, uczestnik ruchu charyzmatycznego, kaznodzieja.

Ich dialog poruszał kwestie różnorakie, wszystkie jednak oscylowały wokół powołania ojca Józefa, jego postrzegania wiary oraz ruchu, do którego należy i związanych z nim mszami o uzdrowienie. Cechą łączącą wszystkie zagadnienia było jedno- miłość, która jest w stanie zwyciężyć wszystko.

Książka niesie ze sobą odpowiedzi na wiele pytań dotyczących wiary, porusza tematy trudne, próbuje wyjaśnić sens istnienia niektórych czynników w życiu człowieka i pomaga pogodzić się z pewnymi zjawiskami.

Znajdziemy w niej między innymi rozmowę o charyzmatach, przeżywaniu Mszy Świętej. Dowiemy się czym różnią się dwa bardzo często mylone pojęcia: uzdrowienie i uleczenie. Osoby nie żyjące w związkach sakramentalnych dowiedzą się w jaki sposób mogą przeżywać swoją wiarę i jak otwierać się na Boga, a ludzie cierpiący po stracie kogoś bliskiego znajdą receptę na radzenie sobie z nigdy nie ukojonym bólem.

Choć wydawać by się mogło, że to kolejna z serii książka mówiąca o tym samym, nie brak w niej indywidualizmu. Ojciec Józef na wiele pytań odpowiadał w sposób, który zaburzył całym moim dotychczasowym rozumowaniem, zachwiał niektórymi poglądami. Przyznaję jednak, że nie do końca się z nim zgadzam i nie czuję się przekonana. Jakie to tematy? Przede wszystkim problematyka „życiem przeszłością” zamiast teraźniejszością, duże przywiązanie do tego co minione kosztem tego co obecne oraz tak często używane przez ludzi cierpiących zdanie o cierpieniu jako karze za grzechy. Odkąd pamiętam wpajano mi obraz Boga miłosiernego, wybaczającego, natomiast z rozmowa z Ojcem Józefem ukazuje zupełnie inne spojrzenie na tę kwestię.[1]

Z tematów nowych, z którymi do tej porze w literaturze się nie spotkałam, a które, przyznaję, nurtują wciąż i wciąż jest m.in. pogląd na życie w niebie i relacje międzyludzkie- czy w Wiecznej Szczęśliwości rodzinne relacje zostaną zachowane? Na jakich zasadach?

Czy zastanawiałeś się kiedyś, Drogi Czytelniku, w jaki sposób można kontaktować się ze zmarłymi? Nie? Koniecznie sięgnij po tę książkę!

Jej zaletą jest również wiele odsyłaczy do innych książek, w których znajdziemy rozwinięcie poruszanego tematu. Całość jest dość przyzwoitym, choć niezwykle powierzchownym i krótkim ujęciem ważnych dla katolika kwestii. Jak na swój gatunek- wywiad- te dwie cechy jednak znajdują swoje uzasadnienie. Polecam.

3,5/6

 

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Esprit.

---

[1] Grzegorz Sokołowski, Miłość zwycięża wszystko, Wydawnictwo Esprit, Kraków 2011, s.61.

Read More

3+, Bóg, charyzmaty, Jezus, powołania, wiara, Wydawnictwo Esprit