William Paul Young – Rozdroża

Tytuł: Rozdroża
Autor: William Paul Young
Wydawnictwo: Nowa Proza
ISBN: 978-83-7534-066-2
Rok wydania: 2012
Ilość stron: 320
Cena: 35 zł

Po lekturze Chaty W.P. Younga, która zrobiła niemałe zamieszanie na listach bestsellerów całego świata, autor stał się dla mnie rozpoznawalnym znakiem nowej jakości w literaturze religijnej z elementami baśni i fantastyki.

Bohaterem Rozdroży jest Anthony Spencer – biznesmen, któremu trudność sprawia zobaczenie czegokolwiek poza czubkiem własnego nosa. Jego postawa egoizmu wydaje mu się doskonałym pomysłem na życie: dzięki niej osiąga wszelkie wyznaczone sobie cele. Nie ma on problemów z posuwaniem się do najgorszych zachowań, nie obca są mu także postawy makiawelizmu i konformizmu. Manipulacja to drugie imię Anthony’ego. Dla siebie samego jest on centrum wszechświata. Niestety – za swoje zachowanie płaci brakiem przyjaciół, a także nadszarpniętymi relacjami z rodziną, z którą od lat nie potrafi się porozumieć. Jedynym prawdziwym przyjacielem Spencera jest alkohol – wierny słuchacz i pomocnik przy wszelkiego rodzaju problemach – zawsze gotowy do niesienia wsparcia.

Anthony po jakimś czasie popada w manię – wciąż ma poczucie bycia śledzonym i obserwowanym. Wyczuwa w swoim otoczeniu podglądacza, nie potrafi go jednak wskazać. Z tego powodu zakłada monitoring w każdej ze swoim posiadłości i z jeszcze większą nieufnością odnosi się do wszystkich otaczających go ludzi.

Coraz większy stres staje się przyczyną nasilających się bólów głowy, tak mocnych, że pewnego dnia Spencer po utracie przytomności, trafia na OIOM w stanie śpiączki. 
Wówczas to jego duch rozpoczyna wędrówkę, swoisty exodus z ciała. Na swojej drodze spotyka postaci, które całkowicie zmienią jego życie – przywrócą mu człowieczeństwo, uwrażliwią na innych ludzi. Podczas walki lekarzy o życie bohatera, ten rozpoczyna dysputy o własnym życiu ze spotkanymi postaciami, uznawanymi przez siebie za wytwór fantazji. Dyskusje odbywają się w niszczejącym, zaniedbanym ogrodzie, symbolizującym jego duszę. Anthony podczas rozmów, jakie przeprowadzi, wejdzie w głąb własnej psychiki i serca – rozdrapie wszelkie rany, obudzi uśpione demony, jeszcze raz przepracuje wszystkie traumy, uświadomi sobie, że koniecznie musi przewartościować swoje życie, które poddał rewizji. Skorupa jego niedowiarstwa pękła bardzo szybko.
Pytanie jednak czy na takie zmiany nie jest już za późno i czy Anthony będzie miał jeszcze okazję do naprawienia swoich błędów.

Gdy na polski rynek trafiły Rozdroża, wszyscy czytelnicy oczekiwali hitu na miarę poprzedniej powieści.

Niestety, najnowsza wydana w Polsce publikacja Younga, przeszła przez literacki świat niemalże bez echa, pozostawiając po sobie tylko niewielką poświatę nieosiągniętej popularności.

Wydaje się, że sięgają po nią jedynie wielcy fani twórczości Younga, a także ci, którzy śledzą jego pisarskie poczynania na bieżąco. Wielka szkoda, bowiem Rozdroża, to kolejna bardzo dobra próba przeniesienia prawd religijnych na łono literatury popularnej, w sposób niekonwencjonalny i zaskakujący.

I choć brakuje powieści tej uroku i wyjątkowości Chaty, stanowi godną kontynuatorkę drogi twórczej wybranej przez pisarza. Mimo że pierwsze kilkadziesiąt stron, to pełna dłużyzn opowieść, to właśnie owa niespieszność, mniej więcej od połowy książki, nabiera właściwego znaczenia i podkreśla prawdziwość boskiej rzeczywistości w świecie ludzkim.

Projekt literacki Younga silnie opiera się na poetyce boskiej dobroci, wszechmocności i – nade wszystko – miłości.

Pisarz w sposób sobie charakterystyczny podejmuje problematykę bólu i cierpienia, także tego niewyrażalnego. Przedstawia dogmaty religijne w sposób przystępny, zręcznie wplatając je w fabułę. Zabieg ten stał się jednym z czynników budujących fenomen owej powieści i będący jej cechą charakterystyczną.

Niestety, owa powtarzalność w sposobie konstruowania świata przedstawionego i wplatania w niego prawd wiary, stała się prawdopodobnie bezpośrednią przyczyną kiepskiej popularności Rozdroży. Na chwilę obecną książce tej nie udało się powtórzyć sukcesu swojej poprzedniczki, mimo że paradoksalnie posiada te same cechy: narracja prowadzona jest tak samo, postać Boga przedstawiona jest na podobnych zasadach, fabuła ma wiele punktów wspólnych. A jednak: schematyczność Youngowi się nie opłaciła. Podczas lektury nie umiałam przeboleć jej pretensjonalności, nachalnego dydaktyzmu i moralizatorstwa. Young przekroczył cienką granicę dobrego smaku, czyniąc swój tekst patetycznym, a momentami wręcz propagandowym. W wielu miejscach tchnie on sztucznością, brak w nim szczerości i autentyzmu Chaty.

Mimo zderzenia w powieści tej ogromu poglądów, filozofii i metafizycznych rozważań, przekraczania granic religii, magii i realizmu, wciąż wiele z niej fragmentów nużących, co było nie do pomyślenia w przypadku Chaty.  Są w niej jednak ustępy prowokujące do osobistej refleksji, budujące wrażenie, jakoby książka została dedykowana właśnie nam i jakby Bóg bezpośrednio przez nią do nas przemawiał – to momenty, w których przez pryzmat książki czytamy siebie i to one w dużej mierze ratują tę publikację. Są bardzo dobre, bo w jakiś sposób – nasze.   

Rozdroża, to powieść religijna o wymowie uniwersalnej, promująca wartości takie jak postawa bezinteresownej miłości do ludzi, rezygnacji z własnego egoizmu i odpowiedzialnej troski o innych. To historia przepełniona ciepłem, nadzieją i wszechobecną bożą miłością, przekonująca, że na zmiany nigdy nie jest za późno.

Czy polecam? Tak, ale wcześniej radzę zajrzeć pod okładkę Chacie.



____
Recenzja Chaty po kliknięciu w okładkę:

Read More

3+, Bóg, choroba, chrześcijaństwo, Duch Święty, duchowość, egoizm, Jezus, literatura powszechna, religia, wiara, Wydawnictwo Nowa Proza

Agnieszka Przybysz – Przyciągnij miłość

Tytuł: Przyciągnij miłość
Autor: Agnieszka Przybysz
Wydawnictwo: Nowa Proza - zerknij do książki
ISBN: 978-83-7534-058-7
Rok wydania: 2012 [wydanie 2]
Ilość stron: 304

Przyciągnij miłość, to przewodnik budowania relacji, tworzenia związków z osobami, które mają pozytywny wpływ na nasze życia i wielki trening zadowolenia z siebie, przeniesiony na polskie realia i będący wynikiem wieloletnich doświadczeń zawodowych jego autorki – Agnieszki Przybysz.

Twórczyni, od lat zajmuje się coachingiem, który stanowi dla niej nie tylko pracę, lecz przede wszystkim motywację do dalszych działań i wielką inspirację. Dzięki jej propozycjom wielu Polaków zaczęło osiągać sukcesy w sferze zawodowej, ale też osobistej. Proponowane przez nią treningi zyskały aprobatę setek ludzi, a liczba zadowolonych z efektów stale rośnie.

Trening budowania relacji, raz zastosowany, stanie się dla wielu nierozłącznym towarzyszem życia.

Zaletą tej ksiązki jest dołączona do niej seria edukacyjna na wideo, którą pobrać można bezpośrednio ze strony poświęconej książce. Wizualizacja pomoże lepiej wprowadzić pewne elementy w życie, a ponadto stanie się urozmaiceniem w codziennym treningu i w walce o zdrowie relacje.

Przybysz w swojej publikacji proponuje czytelnikom serię autorskich ćwiczeń, których zadaniem jest oczyszczenie się z negatywnych emocji i otworzenie na nowe związki. Są to m.in. listy uwalniające czy prysznic mentalny, ale też zwyczajna analiza języka miłości, tworzenie listy wartości i ulubionych zajęć. Nic nowatorskiego i zaskakującego.

Książka ta ma za zadanie nie tylko uwolnienie z blokad i przyciągnięcie miłości w związkach partnerskich, lecz ma także służyć jako pomoc przy budowaniu harmonijnych relacji biznesowych. Autorka obiecuje, że dzięki jej propozycjom staniesz się osobą szczęśliwą, spełnioną, ubogaconą przez wspaniałe relacje w każdej ze sfer życia.
Publikacja ta, to przede wszystkim próba zachęcenia czytelników do wprowadzenia w ich życie konkretnych zmian, ale i zbiór relacji osób, które swój kurs już ukończyły, a których codzienność zmieniła się nie do poznania.

Jeśli szukasz pomocy, bo nie jesteś zadowolony z własnego życia i nie potrafisz sobie z nim poradzić – być może Przybysz stanie się dla Ciebie deską ratunkową.

Dla mnie, czas spędzony na lekturze okazał się być w dużej mierze marnotrawstwem. Tekst trąci banałem, reakcje ludzi wydają się zbyt przesadzone, wyidealizowane, oczekiwane. Kosztem promocji zabrakło autentyzmu. Wszystkie „recenzje” wydaja się być pisane na zamówienie, autorzy listów pisanych do autorki widzą w niej niejako swoją wybawicielkę.
Być może są to zdania szczere, daleka jestem od negowania tego – jednak wówczas, książka ta, jawi się jako dość smutna i gorzka analiza kondycji społeczeństwa, które nie ma w sobie dość siły, by samodzielnie zawalczyć o szczęście i własne życie, społeczeństwa bez woli, bez chęci – podatnego jedynie na propozycje innych. Jak to o nas świadczy? Czy naprawdę tak trudno wziąć nam odpowiedzialność za własne życie, związki i relacje. Czy naprawdę żyjemy w czasach, kiedy jedynym ratunkiem staje się coaching, ewentualnie porady psychologów i psychiatrów?

Dawno żadna książka tak mnie nie zirytowała i nie rozdrażniła. Jestem dla siebie pełna podziwu, że udało mi się przez nią przebrnąć. Choć ma kilka walorów [kilka, do policzenia na palcach jednej ręki], to na dobrą sprawę dotyczą one rzeczy, o których moglibyśmy przeczytać w dowolnym miejscu sieci lub też, wysilając się na tyle, by samodzielnie rozważyć stan swoich relacji, wpaść na nie w domowym zaciszu, bez konieczności płacenia za rady oczywiste.
Brak nam zdrowych relacji i związków, więc szukamy pocieszenia w poradnikach, ot, cały sekret.
A książka się sprzedaje, treningi przyciągają rzesze ludzi...


______
Strona autorki: http://agnieszkaprzybysz.com
Strona książki: http://przyciagnijmilosc.pl/coachingrelacji

Read More

miłość, poradnik, Wydawnictwo Nowa Proza, związek

Sekret Siła - Rhonda Byrne

Tytuł: Sekret Siła

Autor: Rhonda Byrne
ISBN:  978-83-7534-030-3
Wydawnictwo: Nowa Proza - dziękuję! Tu możesz zajrzeć do książki.
Rok wydania: 2012
Liczba stron: 276

Siła. Magnetyzm. Przyciąganie. Trzy słowa, które wystarczyłyby za dokładny opis najnowszej książki Rhondy Byrne, autorki głośnego Sekretu. Gdy kilka lat temu światowy rynek książki oraz rynek filmowy oszalał na punkcie produkcji, obejrzały ją miliony osób na całej kuli ziemskiej. Swój fenomen zawdzięczała intrygującej kampanii reklamowej, tytułowi, który znamionował odkrycie jakiejś dotąd zaciemnianej prawdy oraz towarzyszącemu temu okresowi pragnieniu odsłaniania kolejnych tajemnic. Byrne, niesiona falą popularności, pokusiła się o napisanie kontynuacji bestsellerowego Sekretu, nadając mu tytuł równie zwięzły, i równie przejrzysty – Siła.  Autorka wielokrotnie powtarza, że jej największym pragnieniem i celem, który chce osiągnąć wydając swoje ksiązki, jest niesienie radości miliardom ludzi na całym świecie. Pisarka, zapiera się, że praprzyczyną jej twórczości, skądinąd wcale nie oryginalnej, nie będącej żadnym novum, wcale nie jest pragmatyczne, przyziemne i całkowicie naturalne oraz zrozumiałe pragnienie wzbogacenia się, lecz silna potrzeba podzielnia się swoim doświadczeniem i wiedzą, która umożliwiła jej całkowite przewartościowanie życia, nadając mu zupełnie nowy bieg, bieg w rytmie szczęścia i spełnienia.

Co tu kryć – Byrne nie odsłania przed czytelnikiem żadnej tajemnej i pilnie strzeżonej wiedzy – stara się jedynie po raz kolejny, jak wielu przed nią, wskazać na najważniejszą „siłę” rządzącą naszym życiem, determinującą je i wywierającą na nie niebywały wpływ. O jaką siłę chodzi? Jeszcze się nie domyślacie?
MIŁOŚĆ.

Miłość, będącą siłą sprawczą i napędową wielu ludzkich działań i przedsięwzięć. Miłość, stanowiącą o człowieczeństwie, miłość, która określa człowieka i jest powodem dla jego istnienia. Miłość, która otacza nas zewsząd, i od której nie sposób się odseparować.

Byrne, przypomina jak wiele od niej zależy, jak znacząco wpływa ona na ludzkość i jak ją ukierunkowuje.
Podczas lektury tej książki, dzieje się coś niebywałego: cały czas miałam wrażenie, że czytam banały, że nie dowiaduję się niczego nowego, że Byrne poszła w sztampowość i przewidywalność, że próbuje wzbogacić się na ładnym wydaniu i złożeniu w całość tego, o czym wszyscy doskonale wiemy, tego, co zostało przepracowane po wielokroć i nie stanowi żadnego zaskoczenia: temat zaczytany i wyeksplorowany do granic wytrzymałości, a mimo to – czytałam dalej. Jak zahipnotyzowania, lekturę pochłonęłam w mig, jednym nieprzerwanym ciągiem, na jednym oddechu. Jest coś w sile przyciągania, co na samą myśl o niej sprawia, że doczepiamy się do czegoś [tutaj: do stronic] niczym magnes.
Ta książka czyta się sama, zabrakło mi jednak przy jej lekturze chwili na zastanowienie się, na jakąś powtórną refleksję i zadumę nad tym, co powinna tego typu lektura prowokować – tutaj mimo specjalnie wyodrębnionych fragmentów – nie ma na to czasu.

Siła przyciągania – na pewno.

Nie liczmy jednak na nowość, nie liczmy na zaskoczenie. Utrzymana w tonie Sekretu publikacja, stanowić może zarówno uzupełnienie poprzedniej lektury, jak i całkowicie odrębny tekst, niewymagający znajomości pierwszego. Dla zabicia czasu, dla odświeżenia sobie pewnych znanych faktów – czemu nie.
Z całą pewnością na korzyść książki przemawia jej wydanie – piękne, barwne, cieszące oko.
Komu podobał się Sekret, temu spodoba się i najnowsza książka Byrne. I to właśnie jej dotychczasowym czytelnikom polecam tę pozycję w pierwszej kolejności. Reszcie – wedle uznania.

Read More

3, miłość, Wydawnictwo Nowa Proza

Święta z kardynałem – Fannie Flagg

Potrzebujecie lektury lekkiej, w sam na okres świąteczny? Szukacie czegoś co oderwie Was od trosk i pozwoli przeżyć kilka radosnych chwil z nosem w książce?

Na tę okazję niezastąpiona będzie Fannie Flagg.

Jej powieść Święta z kardynałem, zapewni Wam godziny spędzone w bukolicznej atmosferze, a po odłożeniu książki z powrotem na półkę będziecie niezwykle odprężeni.

Wszystko to za sprawą wycieczki do Lost River.

Oswald T. Campbell to rozwodnik, żyjący w chłodnym Chicago. Po ostatniej wizycie u lekarza dowiaduje się, że jego stan zdrowia się pogarsza i jedynym rozwiązaniem jest wyjazd  w miejsce ciche i spokojne. Diagnoza, którą usłyszał bohater ograniczyła się do kilku słów: może on nie przeżyć nawet zbliżających się świąt Bożego Narodzenia.

W tej sytuacji mężczyzna decyduje się na dokończenie wszystkich spraw i wyjeżdża do poleconej przez lekarza mieściny na południu Alabamy – Lost River. Nie spodziewa się, że spotka się z tak ciepłym przyjęciem i że w miejscu  tym zapomni o wszystkich troskach, a także zacznie spełniać swoje ukryte pragnienia. Mieszkańcy miasteczka szybko stali się dla niego niczym rodzina, u której zawsze mógł liczyć na wsparcie i serdeczność. Najbardziej charakterystycznym i znanym mieszkańcem Lost River jest kardynał – ulubieniec wszystkich, w szczególności małej Patsy. To właśnie wokół niego rozegrają się główne wydarzenia, których finał będzie niezwykle zaskakujący i niosący wiele ze sobą pokłady na nowo odkrytej nadziei.

Powieść Fanny Flagg, choć krótka, sprawia niemałą przyjemność. Jej sielankowość pozwala na chwilę zapomnieć o problemach, oderwać się od rzeczywistości, po to, by w duchu bożonarodzeniowym przeżyć chwile idylli i błogiego spokoju. To książka naiwnie słodka, którą prawdopodobnie dobrze odebrać można jedynie w tym czasie, gdy szukamy wyciszenia i pociechy. W każdych innych okolicznościach może wydać się przesłodzona i przesadzona. Na teraz – jak znalazł.

Jedyną rzeczą, która mnie nieco dziwi jest okładka i ta… papuga. Kolorem kardynała przypomina, ale nadal jest duża niezgodność. To przecież jednak nie jest najważniejsze;)

______________________
Poszłam za Waszą radą i sięgnęłam po coś lekkiego - zapał do czytania wrócił momentalnie;)

Read More

4+, Wydawnictwo Nowa Proza

Ścięte głowy - Reginald Hill

Ścięte głowy to już trzecia część serii z Dalzielem i Pascoe w roli głównej. Poprzednie (Małe sprzątanko i Okrutna miłość)  zdobyły sobie wierną rzeszę czytelników na całym świecie. Do jednych z nich należę ja. Choć cała seria opiera się na dochodzeniach prowadzonych przez wyżej wymienionych detektywów, nie są one ze sobą ściśle powiązane. Każdą można czytać jako zupełnie odrębną książkę, bez potrzeby znajomości tomów poprzednich. Każdemu więc kto jeszcze nie miał przyjemności poznać tego cyklu, polecam zajrzenie do którejkolwiek z dotychczas wydanych przez Nową Prozę pozycji.

Ścięte głowy na pierwszy rzut oka przyciągają swoją okładkę. Już po niej orientujemy się, że tytuł ma oprócz znaczenia dosłownego znaczenie metaforyczne. Gra słów i możliwość jego interpretacji podkreśla wartość tejże książki.

Autor po raz kolejny zabiera nas do mętnego światka detektywów Dalziela i Pascoe. Poznaje nas z Patrickiem Aldermannem – człowiekiem, który po śmierci jednego z członków swojej rodziny dziedziczy wspaniałą posiadłość w Rosemont wraz z przylegającymi do niej urokliwymi rosariami. Do detektywa Pascoe dochodzi informacja o rzekomym związku Patricka ze śmiercią spadkodawcy, pierwotnie potwierdzona przez szefa Aldermanna – Elgooda, z którego to potwierdzenia mężczyzna szybko się wycofał. Mimo to machina ruszyła i detektyw rozpoczął już dochodzenie mające dowieść lub obalić tezę na temat rzekomego związku Patricka ze śmiercią byłego właściciela Rosemont. Jak się okazuje więcej osób ma pewne podejrzenia co do okoliczności tajemniczych śmierci wielu osób, ułatwiających Aldermannowi wspinanie się po szczeblach kariery. Dowodów jednak brakuje, a zeznania świadków zamiast sytuację klarować, jedynie dodatkowo ją komplikują.

Dalziel i Pascoe staną przed trudnym zadaniem rozwiązania nierozwiązalnego.

Oryginalną cechą książki Hilla jest rozpoczynanie każdego rozdziału od prezentacji innej odmiany róży oraz wyjaśnienia pochodzenia jej nazwy. Stanowi to niejako wstęp do wydarzeń mających nastąpić na kolejnych kartach książki. Ścisły związek nazw kwiatów z przebiegiem wypadków jest kontynuacją gry metaforami zasygnalizowanej już w tytule.

Jako, że jest to moje kolejne spotkanie z pisarstwem Hilla, mogę śmiało stwierdzić, że niestety było to spotkanie mniej udane od poprzedniego. Mimo, że zagadki się mnożą, wydarzenia komplikują, podejrzenia rosną, to akcja trochę się ślimaczy. Książka ta jest bardziej opowieścią, której się z zaciekawieniem wysłuchuje, niż porywającym kryminałem. Zabrakło narastającego napięcia, nie znalazłam tutaj żadnego nowatorstwa. Powielane są jedynie dobrze znane z innych powieści kryminalnych schematy.

Wielkim plusem jest jednak zakończenie – dość nietypowe i zastanawiające.

I to chociażby dla niego warto tę książkę przeczytać.

Miłośnikom kryminałów spodoba się bez dwóch zdań, dla pozostałych również może być formą dobrego spędzenia czasu. Nie spodziewajcie się jednak brutalności czy mocnych akcentów. To kryminał delikatny, dla początkujących.

Read More

3+, kryminał, morderstwo, Wydawnictwo Nowa Proza

William Paul Young- "Chata"

Powstało wiele książek religijnych, książek tłumaczących zasady wiary, istotę Boga i jego miejsca w życiu człowieka. Powstało wiele książek, będących próbą odpowiedzi na pytania, których wielu ludzi poszukuje .

Chata jednak jest jedną z lepszych traktujących o Bogu, jaką do tej pory czytałam, a zdecydowanie najlepszą powieścią .

Przedstawia podstawowe prawdy znane z Pisma Świętego oraz Katechizmu Kościoła Katolickiego, nie jest jednak encyklopedią, w której znajdziemy aneks pojęć, które tłumaczy i problemów, które porusza.

Chata to historia Mackenziego Allena Philipsa-  człowieka, którego relacje z ojcem nie były godne pozazdroszczenia. Bohater chcąc dać swoim dzieciom to, czego sam nie doświadczył w domu rodzinnym, spędza z nimi bardzo dużo czasu, często zabiera także na wspólne wycieczki. Podczas jednej z nich dochodzi do tragicznych wypadków- jeden z synów Allena podczas kajakowania zaczyna tonąć. Ojciec, zawodowy ratownik, z powodzeniem wyrusza mu na pomoc, jednak okazuje się, że podczas akcji ratowniczej, w wielkim zamieszaniu zaginęła najmłodsza córeczka Mackenziego- Missy. Okazuje się, że została uprowadzona przez mordercę małych dziewczynek i zabita w odległej chacie.

Bohater nie jest w stanie wybaczyć sobie tego, że jej nie dopilnował i obwinia za wszelkie konsekwencje. W jego życiu rozpoczyna się okres Wielkiego Smutku, z którego wydobyć może go już chyba tylko cud.

Wszystko drastycznie się zmienia, gdy Allen otrzymuje list, który zakrawa na kiepski żart

Mackenzie, minęło trochę czasu. Tęskniłem za Tobą. Będę w chacie w najbliższy weekend, jeśli chcesz się spotkać. Tata. [1]

Allen, widząc w jednym zdaniu zarówno słowo ‘tata’ jak i ‘chata’ wpadł w  furię. Prowadzony jednak zwykłą, ludzką, nie dającą spokoju ciekawością, postanowił udać się na miejsce wyznaczonego spotkania, nawet gdyby miało ono stać się miejscem ostatecznego rozrachunku z mordercą jego Missy.

Na miejscu czeka go nie lada niespodzianka i weekend spędzony w towarzystwie… Boga.

Ksiązka niszczy wszelkie stereotypy dotyczące Jego wyobrażeń. Charakterystyczne, niebanalne, a jednocześnie łamiące tabu oraz niezwykle trafnie uchwycające Boże poczucie humoru ukazanie Trójcy Świętej, z pewnością na długo pozostanie w pamięci czytelnika  skłoni do refleksji na temat naszego stanu wiedzy i ograniczonej percepcji. Uświadamia jak niewiele wiemy o Stwórcy i jak łatwo nas zaskoczyć oraz to jak łatwo kupujemy stereotypy i

wyobrażamy sobie, że są one jedyną prawdziwą i poprawną wersją.

W tekście zaburzona jest linearność, czas przestaje mieć znaczenie, biegnie inaczej. Bóg jest Bogiem wszechmocnym, interesującym się człowiekiem i jego osiągnięciami, słuchającym hip-hopu i wszelkich innych przejawów ludzkich talentów i ich realizacji.

Autor stara się odpowiedzieć na zadawane od wieków pytanie o pochodzenie zła- unde malum?

Traktuje o bólu po stracie ukochanej osoby, bólu zakorzenionym głęboko w podświadomości, wypływającego jeszcze z przeżyć z dzieciństwa.

Bohater podczas rozmów z Bogiem porusza temat natury wolności. Young podaje piękne i życiowe przykłady prawdziwej, bezinteresownej miłości, zdolnej do poświęceń. Ukazuje relacje między istotami Trójcy Świętej, a także prawdziwe oblicze Bożej miłości.

Momentami staje się lekturą mocno depczącą po odciskach- uderza w ambicję nie tylko głównego bohatera, lecz także każdego czytelnika, który w dialogach z Bogiem może odnaleźć swój stosunek do ludzi i Stwórcy.

Autor poddaje rozważaniom  problem osądzania, które tak łatwo przychodzi człowiekowi.

W tekście poznajemy Sofię- personifikację Bożej mądrości, dowiemy się o niechęci Ojca do hierarchizacji.

Kilka ostatnich stronic, to nowe spojrzenie na słowa

Dotknij Panie moich oczu, abym przejrzał.

Young opowiada o celowości przebaczenia.  Jego brak porównuje do zaciskania rąk na czyjejś szyi i próbę duszenia.

Przesłań ksiązki jest wiele, a jednym z nich staje się powtarzane po wielokroć zdanie, że Bóg z wielkich tragedii potrafi wydobyć dobro, jednak nie zajmuje się ich reżyserowaniem.

Stąd też nie do niego powinniśmy mieć pretensje, gdy dotknie nas jakaś niewyobrażalna tragedia.

Już od  początkowych stron książka wzbudziła we mnie wiele emocji, jednak ostatnie sto, stało się przyczyną wielu łez i wielu wzruszeń.

Dawno nie spotkałam tak pięknej powieści, przekazującej i przypominającej tak wiele, znanych przecież prawd. Jest pozycją, z której zadowolony powinien być każdy- ci ceniący fantastykę wezmą ją za kolejną przedstawicielkę gatunku, bowiem za co innego uznają życie pozagrobowe i metafizyczne ateiści (?), ci którzy szukają dobrej książki religijnej- za niezwykłe świadectwo życia Bogiem i z Bogiem.

Dla osób stroniących od tematyki duchowości, może jednak wydać się nużąca i mało ciekawa.

Ze swojej strony gorąco polecam. Jest to pozycja, do której z całą pewnością będę wielokrotnie wracać.
Wydarzenia opisane podobno wydarzyły się naprawdę. Kto oprócz mnie odważy się uwierzyć?

5/6

[1] Chata, WM. Paul Young, Nowa Proza, Warszawa 2011, s. 17

Tytuł:Chata

Autor: Young William Paul

Seria: ISBN:978-83-7534-056-3

Tłumaczenie:Anna Reszka

Oprawa:miękka ze skrzydełkami Format:

Liczba stron:288

Rok wydania:2011

Cena detaliczna:29,99 zł

Zapraszam do obejrzenia krótkiego spotu reklamującego książkę:

Read More

5, Bóg, duchowość, mażeństwo, miłośc, morderstwo, porwanie, przebaczenie, religia, szczęście, wiara, wieczność, Wydawnictwo Nowa Proza

"Okrutna miłość" Reginald Hill

Odkąd sięgam pamięcią uwielbiałam czytać powieści kryminalne i oglądać wszystkie możliwe seriale, w których motywem przewodnim było śledztwo i zbrodnia.

Zaczynałam delikatnie- od nieśmiertelnej serii o Panu Samochodziku, później zręcznie przerzuciłam się na Agathę  Christie, po to by w krótkim czasie rozsmakować się w prozie sensacyjnej i praktycznie każdą wolną chwilę poświęcać temu gatunkowi. Jednak ostatnimi czasy moje zainteresowanie tematem zmalało.

A może powinnam powiedzieć inaczej- to nie zainteresowanie zmalało, lecz wśród obfitości lektur oraz propozycji książkowych musiałam zmienić priorytety.

Dlatego cieszę się, że pomimo mojej przerwy w czytaniu tego typu książek, po raz kolejny mogłam wrócić do autora powieści kryminalnych. Dla mnie zupełnie nowym.

Mam na myśli Reginalda Hilla przez Independent nazwanego „prawdopodobnie najlepszym z żyjących autorów kryminałów w całym anglojęzycznym świecie”.

Moje uczucia względem niego są jednak nieco bardziej chłodne. Fakt- stworzył fabułę wciągającą, bohaterów takich jak lubię- cynicznych, których humor ocieka ironią, nieco gburowatych, jednak sprawiających, że od razu czuje się do nich sympatię. Mimo to moją uwagę zwrócił jeden podstawowy fakt- to nie fabuła i chęć poznania dalszych wydarzeń trzymających mnie w ciągłym napięciu sprawiała, że książki nie odłożyłam praktycznie ani na moment. Sprawiła to właśnie chęć poznania dalszych losów detektywa Posoce i jego przełożonego Dalziela. To ich humor, ich dialogi zapraszały mnie do lektury. Nie wydarzenia. Nie akcja.

Bo jak na kryminał- dla mnie trochę za mało napięcia.

Akcja rozpoczyna się do znalezienia ciała zamordowanej Mary Dinwoodie, która po wieczorze spędzonym w klubie z przyjaciółmi nie wróciła do domu. Jej morderstwo zostaje dopełnione przez rozmowę telefoniczną, jaka odbyła się następnego dnia na komisariacie. Tajemniczy nieznajomy cytuje Hamleta.

Od tego momentu rozpoczyna się seria zabójstw Dusiciela. Aż do rozwiązania zagadki… zaskakującego.

Reginalda Hilla będę bronić. Wykreował fantastyczny świat, w którym przeplata się kultura romska z kulturą renesansu z wielkim „Hamletem” Szekspira na czele. Bardzo ciekawym posunięciem było dla mnie korzystanie przez detektywów jednocześnie z porad medium jak i językoznawców. Ich otwartość na różne formy pomocy, a jednocześnie wielki sceptycyzm wciąż mnie zadziwiał. Kontrast łatwo dający się zauważyć między Dalzielem i Pascoe dopełniał całości.

Jako, że czytało mi się naprawdę przyjemnie, polecam wszystkim wielbicielom kryminałów oraz wszystkim chcącym troszkę pogłówkować i samodzielnie rozwiązać sprawę tajemniczych morderstw.

4/6

 

Przypominam o trwającym konkursie! Do wygrania książki ufundowane przez Wydawnictwo Znak.

Read More

4, kryminał, Reginald Hill, sensacja, Wydawnictwo Nowa Proza