Coś za coś - Kevin Maney

Dlaczego niektóre produkty odnoszą sukces, a inne nie?

Znalezienie odpowiedzi na to pytanie uświadomi nam, czemu Hollywood zaczęło nas zasypywać filmami 3-D, gdzie tkwi przyczyna wielkiej porażki firmy Motorola i jaki błąd popełnił Ozzy Osbourne. Poszukiwania odpowiedzi rozpoczyna w miejscu zaskakującym - na planie filmu Avatar.

Co jest ważniejsze, aby odnieść sukces: dostępność czy jakość produktu?
Kevin Maney przygląda się wzlotom i upadkom firm takich jak Apple, Kodak, IBM czy Electronic Arts. Dzięki niemu możemy krok po kroku prześledzić decyzje, które doprowadziły do największych sukcesów i klęsk rekinów biznesu.

Coś za coś - błyskotliwe spojrzenie na potrzeby konsumentów początku XXI wieku.

„Podobnie jak Malcolm Gladwell w Poza schematem i Błysku!, Kevin Maney przedstawia tylko pozornie proste idee i dowody na ich poparcie”.

PREMIERA KSIĄŻKI JUŻ W PRZYSZŁYM TYGODNIU!

Read More

Trwałem umarłem rodzę się żyję & Pustelnia z widokiem na raj - Radosław Lemański

Moi Drodzy, dziś chciałam Wam zaproponować lektury szczególne.

Zdecydowałam się na utworzenie postu z recenzjami łączonymi, gdyż w moim odczuciu obie prezentowane publikacje są ze sobą ściśle powiązane i dobrze byłoby czytać je równocześnie, w ramach wzajemnego uzupełnienia. Są to książki Radosława Lemańskiego (wcześniejsze publikacje: Szczury, A to Polska właśnie!, Wędrówka 2012): Pustelnia z widokiem na raj oraz Trwałem umarłem rodzę się żyję.

Zacznę od pozycji drugiej, będącej tomikiem poezji. Wiersze, które się na nią składają to utwory szczególne. Szczególne, bo dotykające tematyki Boga i relacji zachodzących pomiędzy Nim a człowiekiem. Zawsze byłam pełna podziwu dla poetów, którzy wydając swoje wiersze obnażają część duszy, dzielą się tym co dla nich najważniejsze i najbardziej „własne”. Z pewnością wymaga to ogromnej odwagi i wiary w zrozumienie odbiorcy i krytyki. Tematyka przeżywania własnej wiary i relacji ze Stwórcą to jedno z najbardziej intymnych zagadnień, jakie można poruszyć, a jednocześnie jedno z najbardziej narażonych na wyśmianie i napiętnowanie. Tym bardziej doceniam publikację Pana Lemańskiego.

Wiersze zawarte w tym tomiku, to swoiste przełożenie zasad dekalogu na język poezji. Trzydzieści pięć króciutkich zbiorów myśli przelanych na papier mających służyć jako świadectwo oraz zachęta do odnajdywania Bożych darów w życiu codziennym. Moim ulubionym tekstem jest Za nasze kłótnie – przepraszam Panie.

Czytając teksty Pana Radosława ma się wrażenie, że znalazło się na właściwym miejscu, a czas nagle stanął w miejscu. Widzimy rzeczy ważne, a o pozostałych zapominamy. Wiersze te mają jeszcze jedną ogromną zaletę: sprawiają, że czytelnik ma wrażenie duchowego wzrostu i zmieniania siebie na lepsze. Choćby tylko na ten krótki moment – zawsze coś w nas zostanie, jakieś słowo, jakaś myśl. Teksty te przybierają formy różne, najczęściej jednak są medytacyjne, refleksyjne, uspokajające i wyciszające, dające uczucie wewnętrznego pokoju. Są niczym przepiękna modlitwa serca. Tutaj też dochodzimy do publikacji drugiej – Pustelni z widokiem na raj, będącej zachętą do odnalezienia w swojej codzienności miejsca, które byłoby przeznaczone tylko dla Boga, które byłoby naszym  osobistym wcieleniem eremitorium i jednocześnie przestrzenią, w której będziemy mogli oddawać się codziennej refleksji.

Bohaterem tej publikacji, obok Pana Lemańskiego, jest eremita brat Elizeusz, który zaprosił autora do swojej pustelni na górze Cierniak koło Radochowa, by tam podzielić się z nim cząstką swojego życia i pokazać namiastkę pustelniczego życia. Jego rozważania stały się preludium do stworzenia książki na temat poszukiwania Boga, budowania z nim relacji oraz pielęgnowania ich. Rozważania brata Elizeusza i Pana Radosława są przeplatane częścią wierszy zaczerpniętych z wyżej omawianego tomiku. Dlatego też, moim zdaniem tak ważne jest zaopatrzenie się w obie książki, które doskonale się uzupełniają i wynikają jedna z drugiej. Wspólnie stanowią zestaw nie do przebicia.

Osobiście większe wrażenie zrobił na mnie tomik wierszy, jednak dzięki drugiej publikacji mogłam odnieść część zawartych w nim myśli, do konkretnych przykładów z życia i ponownie zatopić się w poezji.

Polecam każdemu: miłośnikom poezji, poszukiwaczom Boga, osobom skłonnym do medytacji. Nie sądzę, by wśród czytelników mogła znaleźć się osoba, której z tych publikacji nie udałoby się zaczerpnąć choć słowa na dalsze ziemskie pielgrzymowanie.

Zachęcam do lektury!

Książki można nabyć na stronie księgarni Skryby za symboliczne kwoty 10 i 12 złotych. Dostępne są one także w formie e-booka: klik.

Trwałem umarłem rodzę się żyję: 5/6

Pustelnia z widokiem na raj: 4/6

Read More

Bóg, poezja, Radosław Lemański, wiara, wiersze

Skugga Baldur. Opowieść islandzka – Sjon

Ciężko przyporządkować mi tę książkę do jakiejś konkretnej kategorii, jak i jednoznacznie ją ocenić. Nazwanie tej publikacji powieścią byłoby lekką przesadą, nazwanie opowiadaniem – niedomówieniem.

Nie jest to tekst porywający intrygą czy fascynującą historią.

Jest to raczej bardzo liryczna, poetycka opowieść o dawnej Islandii. Islandii w jakiś sposób onirycznej i magicznej. Malowniczej i pociągającej.

Język jakim została napisana całkowicie pochłania i zachwyca – jest przepiękny.

Autor przenosi nas na teren tajemniczej Islandii, do której wybrzeży napływa statek widmo. Nie on jest tutaj jednak najważniejszy. W tekście tym przeplata się wiele wątków, które ostatecznie prowadzą do osoby wielebnego Baldura. On to wyrusza w ślad za lisicą, na którą postanawia zapolować.

Publikacja ta dotyka tematyki samotności i odrzucenia w sposób całkowicie nowatorski, z jakim nie spotkałam się do tej pory w żadnej z innych książek. Niebanalna kreacja świata przedstawionego podkreśla panoszący się na stronicach wszechogarniający smutek i tajemnicę. Opowieść ta przepełniona jest bogatą i wyszukaną metaforyką. Posiada sens dosłowny, jak i ukryty, jednak dopiero odnalezienie tego drugiego pozwoli nam w pełni zachwycić się magią słów. By zrozumieć zdarzenia współczesne, musimy cofnąć się lata wstecz. Retardacje są tak zmyślnie wplecione w tekst, że momentami nie sposób zorientować się gdzie właściwie w danej chwili się znajdujemy. Przypomina to ciąg sennych marzeń, graniczących z jawą - nie mamy pewności, że śnimy, dopóki się nie obudzimy.

Jest w tym tekście pewna surowość połączona z niesamowicie odczuwalną melodyjnością słów. Znać, że Sjon to także wybitny twórca tekstów piosenek.

Słowa jakimi operuje oddziałują na wszystkie zmysły, angażują w lekturę cały organizm. Dają swoiste wyciszenie i wrażenie obcowania z czystą poezją.

Niebanalna proza odkrywająca kolejne oblicze literatury. Nie jest wtórna, nie nudzi. Wprowadza raczej w somnambuliczny trans, w którym tak doskonale realizm miesza się z nierzeczywistością. Nie każdemu przypadnie do gustu, myślę jednak, że warto się wypróbować, warto się otworzyć na to niewątpliwe wyzwanie jakim jest Skugga Baldur.

Może okazać się, że nie docenimy go od razu. Z całą pewnością jednak, zrozumienie przyjdzie później.

Read More

4, Islandia, liryzm, poetyckość, słowo/obraz terytoria

KONKURS

Szczegóły po kliknięciu w zdjęcie.

Read More

konkurs

Miłość gór

Góry, to miłość wielu osób. Zdeklarowani turyści zdobywają szczyty, pokonują własne słabości, by doświadczyć potęgi i surowości gór. Zbliżając się do nieba, niejednokrotnie granicząc ze śmiercią pokonują jedyną rzecz, nad którą człowiek nie potrafi i nigdy nie będzie potrafił zapanować – naturę. Góry to miejsca nie zniszczone przez działalność człowieka. Pamiętają wiele. Każdego traktują na równi. Bez względu na wiek, rasę, doświadczenie czy poglądy. Góry są sprawiedliwe. Góry uczą życia i samodyscypliny.

Ich nieujarzmiona natura stała się inspiracją dla wielu poetów i prozaików. Góry są bohaterami znacznej ilości piosenek i tekstów literackich. Od lat inspirują do czerpania radości z życia i pokonywania własnych ograniczeń. Choć są pasją niebezpieczną, dają tak wielkie poczucie wyzwolenia i spełnienia, że każdy gotowy jest zapłacić tę wysoką cenę.

Wydawnictwo WAM wypuściło na rynek niezwykłą pozycję – Miłość gór. Na tę niewielką objętościową książeczkę składają się zebrane przez Krzysztofa Mikuckiego cytaty, których esencję i siłę spajającą stanowi właśnie czyste uczucie do gór.

W publikacji tej znajdziemy wypowiedzi zarówno duchownych, jak i świeckich; ludzi znanych, jak i anonimowych. Przypomnimy sobie sentencje już klasyczne, jak i poznamy całkowicie nowe, do te pory nie odkryte.

To niezwykły, piękny zbiór, którego nie powinno czytać się jednym tchem. To deser, którym należy się delektować. Każdy cytat przeznaczony jest do smakowania i refleksji, składnia do próbowania przełożenia go na własne życie i na własne doświadczenia.

Miłość gór, to nie tylko tekst. To także w znacznej mierze album. Album ze zdjęciami uwieczniającymi malownicze górskie widoki – zarówno szczyty bardzo wysokie, jak i te niższe. Każdy odnajdzie w nim coś swojego, coś co będzie mógł potraktować jako „własne”.

Jeśli chodzi o segregację tematyczną cytatów, to autor zastosował podział książeczki na sześć podstawowych części. Mają one tytuły: Tajemniczość gór, Potrzeba bliskości z górami, Pamiętne wrażenia, Cenne spostrzeżenia,  Istota alpinizmu, Moc podróżowania.

Taki sposób usystematyzowania cytatów pozwala na szybsze znalezienie interesującej nas wypowiedzi.

Książeczka ta może stanowić wspaniały prezent dla kogoś, kto podobnie jak osoby, których wypowiedzi w niej znajdziemy, kocha góry i wiąże z nimi znaczną część swojego życia.

Jest wydana bardzo starannie i na pewno okaże się być pozycją, do której po zakupie będziemy wielokrotnie wracać.

Polecam.

Read More

4, góry, miłość, pasja

Requiem dla tancerki – Agnieszka Fibich

Agnieszka Fibich urodziła się w Warszawie i to właśnie w tym mieście rozwijała się jej fascynacja i miłość do prozy i poezji. Swoje pierwsze pisarskie kroki autorka zaczęła stawiać bardzo wcześnie: już w wieku 11 lat napisała swój pierwszy wiersz. Kilka lat później została członkinią Klubu Młodych Poetów na Stary Mieście. Tam też rozwijała swój talent i szkoliła pisarski warsztat.

Pani Agnieszka nie ogranicza się jedynie do poezji. Szybko spróbowała swoich sił także jako prozaiczka i autorka opowiadań. Ciężkie wydarzenia z jej życia wpłynęły na powstanie pierwszej powieści kryminalnej, która pociągnęła za sobą kolejną – Requiem dla tancerki.

Wyraz „requiem” wywodzi się z języka łacińskiego i oznacza „odpoczynek”. Jest to słowo jak najbardziej adekwatne i doskonale odzwierciedlające wydarzenia, których świadkami będziemy podczas lektury. Swoim śledztwem detektywi będą próbowali zapewnić odpoczynek wieczny tancerkom zamordowanym jak i „odpoczynek” doczesny od bezustannego lęku, potencjalnym ofiarom seryjnego zabójcy.

Agnieszka Fibich skonstruowała klasyczny kryminał, w którym splatają się ze sobą dwie perspektywy czasowe. Wydarzenia mające miejsce we wcześniejszych latach stają się preludium, a jednocześnie wyjaśnieniem zdarzeń najnowszych. Autorka zrywa z linearnością, po to by przedstawić czytelnikowi sposób działania mordercy.

W Requiem dla tancerki poznajemy Cesara – inspektora policji, który podczas swojego wieczoru kawalerskiego poznaje seksowną Lolę – tancerkę jednego z paryskich lokali. Spotkanie z nią ma dramatyczny wpływ na jego dalsze życie. Bohater zakochuje się, mimo że następnego dnia ma ślubować innej kobiecie dozgonną miłość. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy dowiaduje się, że będzie ojcem. W międzyczasie miastem wstrząsa seria brutalnych morderstw popełnianych na atrakcyjnych tancerkach co większych i bardziej renomowanych nocnych klubów Paryża. Cesar staje się głównym nadzorującym śledztwo. W rozwiązaniu sprawy pomaga mu Marie – niezwykle przenikliwa i zdolna policjantka. Razem szybko zauważą, że podobne sprawy miały miejsce kilka lat temu w innym europejskim kraju – Polsce.

Książka ta jest bardzo przemyślana i niezwykle wciągająca. Akcja równomiernie przyspiesza, a czytelnik nie może przestać czytać nie tylko ze względu na misternie skonstruowaną intrygę, ale także z powodu historii romansu Cesara. Mimo, że opowieść trzyma w napięciu do ostatnich chwil, to niestety rozwiązanie jest przewidywalne. Pytanie tylko czy to kwestia zbyt wielu zdradzonych faktów i ukłon w stronę czytelnika, który dzięki temu zabiegowi będzie mógł poszczycić się samodzielnym rozwiązaniem zagadki, czy też przypadkowe ujawnienie informacji, które mogły zostać przed odbiorcą zakryte do samego finału.

Nie zmienia to jednak faktu, że książka posiada wartką akcję, czyta się ją doskonale, a do tego co rusz zaskakuje. Sceneria nocnego Paryża dodaje historii wyrafinowania i odpowiedniego klimatu.

Nie jest to jedynie kryminał, lecz także niezwykła opowieść o zdradzie, miłości i poszukiwania spełnienia w miejscach i w związkach z osobami, które stanowią tabu i stają się przyczyną ukrywania swoich prawdziwych uczuć przed innymi. To historia podwójnego życia raniącego otoczenie i samego bohatera. To wreszcie historia o prawdzie, która zawsze wyjdzie na jaw, bez względu na to jak bardzo próbowalibyśmy ją ukryć.

Co mnie zachwyca, to strona domowa autorki. Jest niezwykle przejrzysta i skupia całą uwagę odwiedzających na najważniejszej w chwili obecnej rzeczy – najnowszej powieści Pani Agnieszki. Na stronie nie uświadczymy zbędnych „zapełniaczy” i rozpraszaczy. Dawno nie spotkałam się z taką klasyczną oszczędnością, a efekt jest niesamowity – sami oceńcie: http://www.agnieszkafibich.pl/

Jeśli jesteśmy już przy temacie rozwiązań graficznych, warto zwrócić również uwagę na fenomenalną okładkę Requiem dla tancerki. Jedynym minusem jest fakt rozmazującego się tuszu wykorzystanego w książce. Wystarczy delikatnie przejechać po literkach, a pozostanie za nami ciemna smuga.

 4/6

Read More

4, kryminał, morderstwo, Sztukater