czwartek, 30 maja 2013

Pan Przypadek i Trzynastka – Jacek Getner


Tytuł: Pan Przypadek i Trzynastka
Autor: Jacek Getner
ISBN: 9788378560913
Wydawnictwo: Poligraf
Ilość stron: 202



Prozę Jacka Getnera poznałam za sprawą jego książki Brzydka miłość, która to stanowiła zbiór opowiadań inspirowanych rzeczywistością, zarekomendowanych przez Jerzego Pilcha.
O ile do tamtego zbiorku miałam kilka obiekcji – nie do końca mogłam uwierzyć, że wszystko zdarzyło się naprawdę, w pewnym momencie zatarła mi się granica między fikcją a rzeczywistością, tak do najnowszej publikacji autora nie mam właściwie żadnych zastrzeżeń.
Pan Przypadek i Trzynastka, to pozycja skupiająca w sobie historie o samozwańczym detektywie, który lepiej niż profesjonaliści radzi sobie z odnajdywaniem sprawców przestępstw i łapaniem groźnych przemytników. Nazwisko głównego bohatera wydaje się mieć wiele wspólnego z jego umiejętnością dochodzenia do konkluzji, jak i ze sposobem w jaki układają się wydarzenia z jego życia. Dla miejscowej policji jego sukcesy nie są niczym innym, jak tylko przypadkiem, a sam detektyw-amator rośnie w ich oczach do rangi oszusta zawłaszczającego sobie ich osiągnięcia.
Przypadek jednak za nic ma sobie ich opinie, bowiem wielkie nadzieje pokłada w nim Irmina Baber, która to co rusz znajduje mu nowe zlecenia. Chcąc nie chcąc, Jacek podejmuje się kolejnych spraw, by nie zawieść ulubionej sąsiadki. Nie ukrywa również, że rozwiązywanie zagadek sprawia mu coraz większą przyjemność. Bycie detektywem staje się jego sposobem na życie, które do tej pory dalekie było od tego typu zobowiązań. Jacek był lekkoduchem, który niespecjalnie przejmował się snuciem planów na przyszłość. Żył chwilą, nie martwiąc się zbytnio o nic.
Irmina Baber, zlecając mu pierwszą sprawę, dała tym samym początek cyklowi jego przygód, które opisane mają zostać przez Getnera w czternastu tomach.
Pan Przypadek i Trzynastka to inauguracja serii o naszym rodzimym, detektywie-amatorze, zawstydzającym organy ścigania.
Jako postać, bohater niczym szczególnym się nie wyróżnia – jest przeciętnym mężczyzną dobiegającym do trzydziestki, nie posiada szczególnie rzucających się w oczy cech, a jednak w jakiś sposób stanowi kontaminację znanych nam detektywów. Mimo ukończonego prawa, zarabia pobierając opłaty za wynajmowane mieszkania. Kobiety traktuje z nonszalancją, nie angażuje się w poważne związki, zdobywa w sposób niezwykle sprytny – pozostawiając kobietom złudzenie, że to one mają kontrolę nad ich relacją.

Getner do swoich opowiadań konsekwentnie wprowadza sceny humorystyczne. Mamy tu do czynienia zarówno z komizmem sytuacyjnym, jak i komizmem postaci [jeden z bohaterów opowiadań to Fredro – twórca komedii].
Opowiadania składające się na ten tom, łączy liczba trzynaście, przewijająca się przez kolejne historie w różny sposób, niekoniecznie zwiastując pech. Język, jakim posługuje się Getner jest przezroczysty, dialogi imitują rzeczywiste, przez co całość, mimo sporej dozy czasem absurdalnego komizmu, wydaje się autentyczna.
Przypadek, to bohater, którego łatwo polubić i, z którym chętnie będzie się spędzać długie godziny. Polecam!


Recenzja bierze udział w konkursie Syndykatu Zbrodni w Bibliotece:


________________________
Recenzja poprzedniej książki autora:


środa, 29 maja 2013

Plan: żyć długo i szczęśliwie – Alisa Bowman


Tytuł: Plan: żyć długo i szczęśliwie
Autor: Alisa Bowman
Wydawnictwo: Znak litera nova
ISBN: 978-83-240-2357-8
Ilość stron: 304




Wielu z nas sięga po poradniki, bo lubi, bo nas bawią, bo zawierają kilka ciekawych rad, o których miło się czyta, ale które niekoniecznie wprowadza się w życie już po odłożeniu książki na półkę. Jesteśmy w stanie wydawać grube pieniądze za udzielanie nam rad, jednak często nie kwapimy się do ich wykorzystywania.
Czy jednak zastanawialiśmy się kiedykolwiek, co by było, gdyby poradniki prawdziwie odmieniły nasze życie? Czy są na to jakiekolwiek szanse?
Alisa Bowman udowadnia, że są. Gdy do jej związku wkradła się rutyna, mijanie małżonka w milczeniu, prowadzenie rozmowy raczej z przyzwyczajenia niż z prawdziwej potrzeby, niechęć w łóżku, a co gorsza, powracające myśli o śmierci byłego ukochanego i skrupulatne planowanie jego pogrzebu – postanowiła zakończyć ten etap swojego życia rozwodem. Myśl o końcu związku była dla niej oczywista, a możliwość ratowania czegokolwiek nie mieściła się w jej wyobrażeniach o współmałżonku i jego chęci do odbudowy tego, co po drodze popadło w ruinę.  Z pomocą przyszła jej przyjaciółka, która zapaliła w niej iskrę motywującą do walki: zaproponowała, by zrobiła wszystko, co w jej mocy, by ratować ten związek. Jeśli się nie uda – będzie miała świadomość, że nie poddała się bez walki.

Alisa, mimo początkowego dość sceptycznego nastawienia, postanawia podjąć wyzwanie. Zaopatruje się w szereg poradników mających odmienić jej życie małżeńskie i seksualne. Ich autorzy obiecują renesans związku, poprawienie zdolności komunikacyjnych, prawdziwą eksplozję pożądania i – przede wszystkim – szczęście ora zadowolenie.
Bowman, dzieli się swoimi doświadczeniami próby naprawienia związku. Dodajmy: próby zakończonej nieprawdopodobnym sukcesem. Udowadnia, że walka o małżeństwo trwa codzienne i opiera się na zdrowych relacjach, poprawnej komunikacji, wielu rozmowom, głośnemu mówieniu o swoich potrzebach i pragnieniach. Sprawia, że czytelnik zaczyna wierzyć w to, że (prawie)idealne związki naprawdę istnieją, wymagają jednak sporo pracy. Bowman opowiada z rozmachem, w sposób niezwykle barwny i wciągający. Jej opowieść jest humorystyczna, szczera i tchnąca optymizmem.
Choć tytuł, mylnie może sugerować, że książka ta jest jednym z poradników, tak naprawdę to swoisty nie-poradnik. Składają się na niego anegdoty z życia wzięte, prawdziwie opowieści o przeżywanych trudnościach, niemalże wypunktowane zostały wszystkie błędy, które większość z nas popełnia, a przystrojone zostało to w zabawną, pełną ciepła narrację, z której wytryskają wszystkie ludowe mądrości, porady terapeutów, przyjaciółek, czytelniczek, poradników.
Książka uzupełniona jest o dodatek, mający uśmierzyć ból rozstania z autorką i jej życiem po zakończonej lekturze. Składają się nań punkty takie jak:
- Dziesięć kroków do szczęścia w małżeństwie,
- lista książek, po które warto sięgnąć przy próbie odbudowania związku (lub na etapie zapobiegania jego upadkowi:)) – niestety większość nie została wydana w języku polskim, sądzę jednak, że na naszym rynku znajdziemy sporo ich odpowiedników,
- pytania do dyskusji dla par (wersja dla żony),
- pytania do dyskusji dla klubów książki,
- wywiad z autorką,
- najlepsze porady dla małżeństw – od czytelniczek:)

Naprawdę warto sięgnąć po tę książkę, by z humorem i zrozumieniem spojrzeć na własny związek. Tekst Bowman może stanowić zarówno impuls do zmian, jak i znak ostrzegawczy, przede wszystkim jednak jest dowodem na to, że wszystko jest możliwe, jeśli tylko włożymy w swoje starania sporo wysiłku i chęci;) To ciepła opowieść, która wciągnie każdego, bezwarunkowo!

Polecam gorąco!

Kindle Paperwhite - nowy członek rodziny:)

Mój nowy najlepszy przyjaciel - Kindle Paperwhite.


Długo się opierałam, odrzucałam myśl o zakupie czytnika, ale w końcu znalazł się na rynku model, który odpowiada mi całkowicie - zarówno pod względem funkcjonalności, jak i estetyki:) Trochę mnie ta przyjemność kosztowała, ale absolutnie nie żałuję zakupu:)
Oczywiście, książki tradycyjnej Kindle mi nie zastąpi, ale w dzisiejszych czasach jest już niemalże koniecznym wyposażeniem czytelnika, więc nie sposób było się dalej opierać. Być może na wakacje nie będę odtąd zabierała całej torby podróżnej po brzegi wypełnionej książkami, ale bardziej prawdopodobna jest wizja, w której obok owej torby, do bagażu dodam czytnik zapchany dodatkowymi tytułami;) Niewiele się więc zmieni, ale mam nadzieję, że Kindle sprawdzi się w wielu innych sytuacjach, w których tradycyjna książka mogłaby nie podołać;) Na chwilę obecną jestem bardzo, bardzo zadowolona i wierzę, że tak zostanie:)



Reckless. Nieustraszony – Cornelia Funke


Tytuł: Nieustrasozny
Seria: Reckless
Autor: Cornelia Funke
Wydawnictwo: Egmont
ISBN: 9788323756552
Ilość stron: 472



Historia Jakuba rozpoczyna się na długo przed tym, nim jego ciało skalane zostało ćmą podarowaną przez nimfę, której ukradł imię. Jego przygody sięgają daleko wstecz, do czasów, gdy jedynie obserwował własnego ojca wymykającego się do świata fantazji. O losach tych traktuje tom wcześniejszy serii – Kamienne ciało – i to jego lektura zaskarbia sobie sympatię czytelników, którzy po Nieustraszonym oczekują czegoś równie dobrego, a otrzymują – o wiele więcej.

W części tej, Jakubowi przyjdzie się zmierzyć z klątwą rzuconą na niego przez Czerwoną Nimfę. Ćma, którą ta wyryła na jego sercu, staje się widzialnym znakiem odbierania przez nią swojego imienia, które Reckless odkrył, podejmując próbę ratunku brata. Gdy ostatnia litera zniknie, wraz z towarzyszącym temu wydarzeniu przeraźliwym bólem, Recklessowi przyjdzie pożegnać się z życiem, którego tak kurczowo się trzyma. Nie tracąc czasu na myślenie o nieuchronnie zbliżającej się śmierci, bohater postanawia po raz kolejny wziąć sprawy w swoje ręce i zrobić wszystko, co tylko będzie w jego mocy, by zdjąć z siebie jarzmo klątwy. Wraz z Lisicą, która cierpi na równi z nim, postanawia odnaleźć skuteczne antidotum, zapewniające im uwolnienie się od lęku przed nieuniknionym.
Wydaje się, że dla łowców skarbów takich jak ta dwójka, nie będzie to stanowiło żadnego problemu. I owszem, udaje im się zdobyć zarówno wodę z zaczarowanej studni sułtana, jak i krew nordyckiego dżina, okazuje się jednak, że żaden ze zdobytych środków nie spełnia oczekiwań i nie zdejmuje ciążącej nad Recklessem klątwy. Bohaterowi pozostała już tylko jedna możliwość – musi dołożyć wszelkich starań, by znaleźć się w posiadaniu legendarnej kuszy, która zdolna jest jednym starzałem unicestwić całe armie lub też… przywrócić życie zmarłemu. Mimo że jest ona pragnieniem wielu, do tej pory nikomu nie udało się jej zdobyć.
W pogoni za tak drogocennym skarbem wyruszają także przeciwnicy Jakuba, którzy pragną jej dla własnych celów. Rozpoczyna się wyścig, w którym stawką jest życie.  

Autorka po raz kolejny maluje barwną krainę postaci i przestrzeni baśniowych, zabiera czytelnika w specyficzny świat swoich bohaterów, w którym panują takie same prawa, jak w znanych nam miejscach – prawo silniejszego, sprytniejszego, mającego więcej znajomości czy też pokaźniejszy majątek. Pisarka zdaje się raz po raz przypominać o tym, co w życiu najważniejsze – przyjaźni, miłości, poświęceniu dla drugiego. Jej postacie skonstruowane są w taki sposób, że czytelnik z łatwością może się z nimi utożsamić, przeglądając się w ich zachowaniach niczym w zwierciadle. Przeniesienie wydarzeń do innego świata, to jeden z najbardziej charakterystycznych motywów w książkach tej niemieckiej pisarki. Rolę wrót pełnią u niej to książki, to lustra, symbolizujące dokładnie to samo – odbicia myśli i marzeń czytelnika, jego pragnienia o lepszym świecie, o doskonalszym życiu. Stosowanie tego zabiegu, to jeden z elementów, które sprawiają, że w książkach Funke można się prawdziwie rozkochać i zatracić. Budując światy naszych marzeń, porywa nas ona z szarej codzienności do niezbadanych miejsc, w których wiele zależy od pomysłowości i współpracy z drugim człowiekiem, w którym panuje odwieczna walka dobra ze złem. Cały ten sztafaż wcale nie prowadzi do prostych, czarno-białych rozwiązań. Wiele w tekście tym niepewności, winni nie zawsze od razu ponoszą karę, dobrym nie zawsze sprzyja szczęście. Funke zaspokaja zapotrzebowanie czytelnika na potyczki w innym wymiarze, w świecie mieniącym się tysiącem barw, przestrzeni, której patronuje przygoda i nic nie jest jasne od samego początku. Autorka jest ambasadorką nieposkromionej wyobraźni, a jej ksiązki są jedynie impulsem do dalszych wędrówek w świecie fantasmagorii.
Polecam, polecam, polecam! Lepsza niż poprzednia i – mam nadzieję – nieco gorsza od kolejnej:)

________________________
Muszę się również pochwalić, że fragment mojej recenzji znalazł się na okładce tej książki:) Było to dla mnie wielką niespodzianką, ale też ogromnym wyróżnieniem. Nic lepszego niż obecność nazwiska Funke obok mojej opinii nie mogło mnie spotkać! A to dlatego, że lata temu, za sprawą Atramentowej serii, autorka rozpaliła do czerwoności moją namiętność do czytania:) Lektura tych książek była dla mnie jakimś punktem zwrotnym, więc to wyróżnienie ma dla mnie znaczenie podwójne i baaardzo symboliczne. Ogromnie się cieszę i ślicznie dziękuję Wydawnictwu Egmont!:)






Recenzja poprzedniego tomu:
 

środa, 22 maja 2013

Paullina Simons w Katowicach

21 maja o 17.00 w Bibliotece Śląskiej w Katowicach, odbyło się jedno z cyklu spotkań z fenomenalną pisarką Paulliną Simons (autorką m.in. Jeźdźca miedzianego) jakie ta odbyła podczas swojej pierwszej wizyty w Polsce.
Przyznaję, że było to jedno z lepszych spotkań autorskich, w których miałam przyjemność uczestniczyć. Autorka okazała się przesympatyczną, ciepłą, tryskającą optymizmem, urzekającą kobietą, której prawdziwą radość sprawiło spotkanie ze swoimi czytelnikami. Podczas rozmowy, promowała ona swoją najnowszą powieść - Pieśń o poranku, wydaną nakładem wydawnictwa Świat Książki.
Pisarka odpowiadała na pytania o to, jaką rolę odgrywają w jej życiu czytelnicy, czy w momencie zasiadania do pisania zna już zakończenie swoich powieści, czy jej bohaterowie ją zaskakują, czy odbiór jej publikacji różni się w zależności od szerokości geograficznej, jaką rolę pełnią w jej życiu książki, co sądzi o krytykach literackich, jak reaguje na krytykę, co stanowi o jej szczęściu, kiedy powstanie film na kanwie jej powieści [niedługo!]. Jej odpowiedzi były humorystyczne, a sama autorka opowiadała tak obrazowo, że zasłuchałam się na tyle, by zapomnieć o notowaniu...
Niewiarygodna Kobieta, z nieprawdopodobnym ciepłem odnosząca się do każdego Czytelnika z osobna.
Sami spójrzcie na ten błysk w oczach!






wtorek, 21 maja 2013

ŚBK#1 - pierwsza akcja Śląskich Blogerów Książkowych:)



Ostatnie gliwickie spotkanie blogerów zaowocowało wieloma planami na przyszłość. Powstała grupa Śląskich Blogerów Książkowych, która (mam nadzieję) przerodzi się w coś wspaniałego i trwałego.
Dzisiaj pierwsza z serii odsłona naszych wspólnych postów, dzięki którym chcemy podzielić się z Wami naszym śląskim życiem - przede wszystkim literackim, ale nie tylko. Na początek, jak to bywa przy zawieraniu każdej znajomości, wypada się przedstawić. Zdecydowałyśmy się zrobić to przy wykorzystaniu Kwestionariusza Prousta.


1. Główna cecha mojego charakteru?
ambicja

2. Cechy, których szukam u mężczyzny?
opiekuńczość, wyrozumiałość, anielska cierpliwość

3. Cechy których szukam u kobiety?
szczerość, inteligencja

4. Co cenię najbardziej u przyjaciół? 
lojalność, poczucie humoru

5. Moja główna wada?
nerwowość

6. Moje ulubione zajęcie?
czytanie, pisanie, porządkowanie książek

7. Moje marzenie o szczęściu?
szczęśliwa, liczna rodzina, domek z ogródkiem i wieeeelką biblioteką, w którym każdy odwiedzający czuje się jak u siebie

8. Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk?
świadomość własnej bezużyteczności i bycia niewystarczająco dobrą w tym, co robię.

9. Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem?
utrata najbliższych, osamotnienie

10. Kim lub czym chciałabym być, gdybym nie był tym, kim jestem?
znanym archeologiem lub bibliotekarką w starożytnej bibliotece, lub detektywem rodem z CSI, lub...

11. Kiedy kłamię
...mam pokerową twarz, ale szybko dopadają mnie wyrzuty sumienia.

12. Słowa, których nadużywam?
"a co jeśli..."

13. Ulubieni bohaterowie literaccy?
Patrick Kenzie i Angela Gennaro, Hercules Poirot.

14. Ulubieni bohaterowie życia codziennego?
Babcia!

15. Czego nie cierpię ponad wszystko?
przemądrzałych ludzi, głupoty, zakłamania, arogancji.

16. Dar natury, który chciałbym posiadać?
Chciałabym mieć możliwość zobaczenia swojego życia z boku, jak film.

17. Jak chciałbym umrzeć?
We śnie - bez bólu, cierpienia, w spokoju, bez dodatkowych cierpień dla bliskich.

18. Obecny stan mojego umysłu?
Zagubienie.

19. Błędy które najczęściej wybaczam?
Wybaczam wszystko, zapominam... niewiele.