poniedziałek, 31 października 2011

Chwalę się:D

Dzisiaj troszkę prywaty i chwalenia;)

Ku mojej wielkiej radości, moja recenzja książki Kochanie, chcę Ci powiedzieć wygrała konkurs na najlepszą tygodniową opinię na stronie Wydawnictwa Prószyński i Spółka (klik). Jest mi niezmiernie miło, to wyróżnienie zapewniło mi wspaniały humor na cały tydzień - tylko wyobraźcie sobie moją radość po otrzymaniu informacji o wygranej! Skakałam z radości:D


Informacja druga: Odsyłam Was do artykułu o blogerach, recenzentach i współpracy z wydawnictwami, na który złożył się szereg zebranych opinii i mini-wywiadów ze znajomymi z blogowego świata. Znajdziecie w nim m.in. moją wypowiedź;)
Autorką jest wspaniała Monika Sztyber, jedna z autorek TEGO bloga, Myślę, że w imieniu własnym oraz wszystkich, którzy zgodzili się na wykorzystanie ich wypowiedzi, serdecznie Ci podziękuję. Bardzo, bardzo cieszę się, że mogłam stać się maleńką cząstką Twojego artykułu i mam szczerą nadzieję, że będziesz ich publikowała więcej i więcej.:)
Czyta się z prawdziwą przyjemnością,  dlatego naprawdę każdemu polecam. Nie przerażajcie się długością - w końcu czytacie więcej niż statystyczni Polacy, więc z pewnością podołacie temu wyzwaniu:) Warto, bo tematyka dotyczy nas wszystkich.
Zapraszam!



Małżeństwo? 77x Tak! – Sylwester Szefer




W dobie kryzysu instytucji małżeństwa coraz mniej mówi się o pięknie i trwałości związku zawartego przed obliczem Boga. Zamiast szacunku okazywanego osobom decydującym się na ten krok, szykanuje się je i wyśmiewa. Inna sprawa, że decyduje się na niego coraz mniej osób, a i te z najróżniejszych pobudek, często mających niewiele wspólnego z wiarą.
Media sprzyjają i podsycają degradację uświęconego związku, promując zjawiska zgoła inne: rozwody, zdrady małżeńskie, życie w konkubinacie. Małżeństwo często staje się przykrywką dla biznesu i rozpada się przy byle okazji: wystarczy kłótnia, niezgodność charakterów czy wszelkiej maści niedopasowanie, by para zaczynała myśleć o rozwodzie.
W tym wszystkim wciąż jednak znajdują się pary, dla których najważniejszym i nierozerwalnym elementem związku jest przebaczenie. Przebaczenie jakiego uczy Bóg, przebaczenie 77 razy, przebaczenie zawsze i wszędzie.

Na książkę Sylwestra Szefera składają się między innymi krótkie świadectwa małżeńskich historii przebaczenia. W większości są to wypowiedzi ludzi, którzy odbyli rekolekcje „Miłość i prawda” organizowane przez wspólnotę Emanuel.
Oprócz ich pięknych historii opierających się na wielkiej miłości, wyrozumiałości i byciu dla drugiej osoby, publikacja ta zawiera informacje przydatne w budowaniu trwałego i dobrego związku. Zarówno dla młodych, jak i starszych stażem małżeństw oraz osób, które dopiero do zawarcia związku się przymierzają, z pewnością nieocenione będą wiadomości z zakresu podstaw psychologii związku. Książka ta ukaże różnice między oczekiwaniami kobiety a mężczyzny i zaproponuje rozwiązania kompromisowe; będzie doskonałym źródłem wiedzy praktycznej mającej skutecznie pomóc w radzeniu sobie z konfliktami.
To jednak nie wszystko! Książka ta to przede wszystkim źródło ogromnej nadziei, wielka porcja siły przydatnej w radzeniu sobie z codziennymi problemami.

Jeśli wydaje Ci się, że nic nie jest już w stanie uratować Twojego związku, a jedynym rozsądnym wyjściem jest rozstanie – zajrzyj do tej publikacji! Znajdziesz tu wiele świadectw związków osób, które znalazły się na różnych życiowych zakrętach, które wiele wycierpiały, a jeszcze więcej – mimo wszystko – wybaczyły. Ich historie staną się dla Ciebie porcją wiary we własny związek, przybliżą Cię do Boga i do małżonka, a jednocześnie dodają odwagi w walce o swoją rodzinę. Tam gdzie miłość łączy się z obowiązkiem, a nad wszystkim czuwa Bóg, jest jeszcze coś – nieopisana łaska.

Doskonałym zwieńczeniem tej książki jest jej część ostatnia, na którą składają się przedstawione w sposób żartobliwy listy próśb skierowanych do żon i mężów. Dla osób, które słabo znają mentalność i psychikę swojej drugiej połówki, prośby te będą doskonałymi wskazówkami na drodze związku. Dzięki nim unikniemy podstawowych błędów będących doskonałymi pretekstami do porządnej awantury. Zatem, mężowie, żony, zapraszam do księgarni! Tę książkę trzeba mieć!



czwartek, 27 października 2011

ZMIANA ZASAD KONKURSU

Kochani, zasady konkursu zostały zmienione. Teraz nawet osoby bez konta na Facebooku mogą wziąć udział. 
Czekam na zgłoszenia;)


KONKURS - ZBIG. CZŁOWIEK, KTÓRY PODMINOWAŁ KREML


Moi Kochani, wraz z Panem Tomkiem Klukiem zorganizowałam dla Was konkurs, w którym do wygrania książka Zbig. Człowiek, który podminował Kreml. 

Jak zdobyć książkę z podpisem autora - Andrzeja Lubowskiego?



A) Skopiuj link do wpisu o książce, który właśnie czytasz, na swoją tablicę w portalu społecznościowym Facebook  lub opublikuj post informujący o konkursie na swoim blogu. [wraz z aktywnym linkiem przenoszącym tutaj]
B) Wklej link do Twojego statusu/postu w komentarzach pod tą notką, żebyśmy wiedzieli, że bierzesz udział w konkursie
C) Masz czas do 4.11, zatem spiesz się!
D) Komisja wybierze zwycięzcę w dniu 5.11. Obwieszczenie podam w aktualizacji do tego wpisu. Zwycięzca otrzyma książkę pocztą. Za wysyłkę odpowiedzialny jest Pan Tomasz.
Wygrany będzie jeden. Nagroda: książka z autografem autora :)

O co walczycie:

Zbig. Człowiek, który podminował Kreml - Andrzej Lubowski egzemplarz PRZEDPREMIEROWY
Manipulował konklawe, które wybrało Polaka na Papieża? Spiskował z Chińczykami przeciw ZSRR? Rozmontował światowy komunizm? Jest ojcem chrzestnym islamskiego terroryzmu? W życiorysie Zbigniewa Brzezińskiego nie brak faktów, na których zwolennicy spiskowych teorii mogą budować najbardziej niewiarygodne scenariusze. Ta książka, oparta na rozmowach z bohaterem, faktach, dokumentach i nigdy wcześniej nie publikowanych raportach, pokazuje prawdę o Zbigu - jednym z najbardziej wpływowych polityków XX wieku.
    Premiera: 4 listopada 2011 r.
Fragment książki:
Brudna etykietka

W lipcu 1976 roku Brzeziński jadł kolację w domu Szimona Peresa, wówczas ministra obrony Izraela, gdy komandosi izraelscy, po pokonaniu 4 tysięcy kilometrów znaleźli się na lotnisku Entebbe, w pobliżu stolicy Ugandy, Kampalii. Odbili z rąk porywaczy 103 zakładników, pasażerów samolotu Air France, porwanego 27 czerwca przez palestyńskich terrorystów. Pięciu komandosów zostało rannych. Zginął tylko dowódca misji, trzydziestoletni podpułkownik Jonatan Netanyahu, starszy brat dzisiejszego premiera. Wszyscy porywacze, trzech zakładników i 45 żołnierzy ugandyjskich przypłaciło to śmiercią. Komandosi zniszczyli 11 sowieckich samolotów MiG-17, należących do lotnictwa Ugandy.

Brzeziński był wtedy osobą prywatną, choć głównym doradcą wówczas już poważnego kandydata na lokatora Białego Domu.  Przyjęto go w Izraelu ze wszelkimi honorami. „Moja wyprawa na Wzgórza Golan i podróże po kraju” – pisał potem – przekonały mnie o jałowości szukania bezpieczeństwa drogą przejmowania terytorium. Stało się jasne, że Izrael nigdy nie zdobędzie wystarczająco dużo ziemi, aby zrekompensować wrogość Arabów”. Tej opinii nigdy nie zmienił.

Po upadku komunizmu żaden temat nie prowokował Brzezińskiego równie często do publicznych wypowiedzi, zwykle dość kontrowersyjnych, co polityka Izraela. Obsesję – „pokonać Kreml”, zastąpiła inna – „rozwiązać konflikt na Bliskim Wschodzie.” Przy różnych okazjach mówił coś, czego żaden inny polityk nie miał śmiałości powiedzieć. 

DO DZIEŁA!


środa, 26 października 2011

Rzeka zimna – Magdalena Kawka




Pani Magdalena Kawka, to z wykształcenia socjolog, choć jak mówi, wcale się nim nie czuje. Ukończony przez nią Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu okazał się wielkim przegranym w starciu z kotami, których autorka jest właścicielką. Pani Magdalena zajmowała  się już prawie wszystkim: próbowała swoich sił jako kwiaciarka, dziennikarka, a nawet urzędniczka, jednak to dopiero pisarstwo przyniosło jej prawdziwe spełnienie. Jest mamą takich książek jak Przygody Kosmatka Kilkulatka, Sztuka latania czy Alicja w krainie konieczności.

Główną rolę w Rzece zimnej odgrywa Tamara, na stałe mieszkająca z mężem w Paryżu, która pewnego dnia otrzymuje niepokojący telefon o zaginięciu swojej matki-pisarki. Choć ich relacje w ostatnich latach znacznie się rozluźniły i ochłodziły, postanawia wrócić do Polski, by dowiedzieć się czegoś więcej.  Trafia do na pozór sielskiego miasteczka, które pod powłoką prowincjonalności skrywa wiele tajemnic, nie będących jedynie sąsiedzkimi urazami i konfliktami. Bohaterka próbując odnaleźć mamę trafia na trop sprawy, którą najwidoczniej zajmowała się jej rodzicielka. Wszystkie ślady prowadzą ją do odkrycia nielegalnego handlu nowonarodzonymi dziećmi, w który zamieszany mieliby być mieszkańcy Grzmotów. Na swej drodze spotyka indywidua najróżniejsze – od lokalnej plotkary, burmistrza, nauczyciela, aż do… ducha. W powieści tej wątek obyczajowy niezauważenie zlewa się z wątkiem sensacyjnym nadając historii niepowtarzalny charakter. Lokalne wierzenia przeplatają się z motywem nielegalnych adopcji. Tamara, podczas pozyskiwania nowych informacji odkrywa rzecz najważniejszą i najboleśniejszą: jak słabo zna własną mamę i jak niewiele wie na temat jej uczuć, wartości i sposobu życia. Poznaje osoby mające o wiele większą wiedzę na temat pisarki niż ona sama, potrafiące wskazać jej cechy charakterystyczne, które Tamarze wydawały się być zupełnie opcje i nieprzystające do znanej sobie mamy.
Choć powieść ta jest skonstruowana niemal bezbłędnie, jedna rzecz razi. Jest to początkowa naiwność głównych bohaterów, którymi aż chce się potrząsać, by otrzeźwieli. Nikomu przez myśl nie przechodzi powiadomienie policji o zaginięciu czy  pozostawienie dowodów i miejsca zamieszkania poszukiwanej w stanie nienaruszonym. Zamiast tego penetrują mieszkanie wzdłuż i wszerz zacierając ewentualne ślady, bo na policję jak twierdzą „zawsze zdążą się udać”. Wielce irytujące i bezmyślne zachowanie.

Przy podchodzeniu do lektury Rzeki zimnej nie spodziewałam się wiele, a dostałam aż nadto. Oczekiwałam przeciętnej próby stworzenia powieści obyczajowo-sensacyjnej, a dostałam nie tylko nieprzeciętną, lecz także wielce wciągającą i zajmującą.
Wydarzenia zmieniały się jak w kalejdoskopie, napięcie rosło, po to by w kulminacyjnym momencie osiągnąć swoje apogeum. Do samego końca nie wiadomo, jak potoczą się losy głównej bohaterki i jakiego rozwiązania się spodziewać.
Dość mroczny klimat powieści niestety niweluje okładka – moim zdaniem zbyt delikatna i jasna.
Nie walory estetyczne są tu jednak najważniejsze. Liczy się umiejętne połączenie wątku obyczajowego z sensacyjnym stanowiące kwintesencję tej powieści. Publikacja ta jest także pretekstem do podjęcia tematów ważniejszych: nielegalnych adopcji, handlu dziećmi, problemu zanikania relacji międzyludzkich, kwestii braku zainteresowania życiem najbliższych.
Pani Magdalena wykonała kawał dobrej roboty.
Zatem do księgarni drodzy Czytelnicy!


Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Pani Lidii z Wydawnictwa SOL.

Katowickie Targi Książki

Trochę to trwało, ale w końcu mogę umieścić własną fotorelację z katowickich targów. Niestety czas nie pozwolił mi na spotkanie z bloggerami ani nawet na przywitanie się z nimi, ale wszystkich obserwowałam i mentalnie towarzyszyłam:)