poniedziałek, 30 lipca 2018

W cieniu magnolii - Anna Płowiec


Alicja zamieszkuje pełną uroku krakowską kamienicę przy Grodzkiej. Tam, w cieniu magnolii, jej serce szybciej zabiło dla pewnego mężczyzny, z którym los rozdzielił ją na długie lata.

Oto bohaterka, wówczas jeszcze studentka, spotykała się z Leszkiem - imprezowiczem i łasym na pieniądze mężczyzną, przed którym ostrzegała ją przyjaciółka. Niestety, Alicja nie umiała odmawiać, a on jej się oświadczył, od tamtej pory uznając ją za swoją własność. Wtedy właśnie kobieta poznała Janka - wrażliwego, spokojnego - całkowite przeciwieństwo jej narzeczonego. I wtedy też oddała mu swoje serce, nie potrafiąc jednocześnie zrezygnować z zaborczego i agresywnego Leszka.

Wybór jakiego dokonała, odcisnął piętno na całym jej życiu, odzywając się nawet po wielu latach, kiedy to wydawało się, że bohaterka to, co najlepsze, ma już za sobą. 

Wtedy właśnie do jej drzwi zapuka przeszłość, a ona otwierając jej, ożywi to, co dotąd było uśpione.

Czy prawdziwa miłość ma szansę przetrwać wiele lat i odrodzić się na nowo?
Czy Alicja w końcu zawalczy o uczucie i zdobędzie upragnione szczęście?

Tego wszystkiego dowiecie się, czytając tę romantyczną opowieść, z którą spędzicie prawdziwie wzruszające popołudnie. Jeśli szukacie lekkiej, ciepłej opowieści na urlop - W cieniu magnolii sprawdzi się doskonale. Idealna historia wakacyjna, którą utkała Anna Płowiec, to debiut, z którym warto zapoznać się tego lata. Choć okładka nie każdego może zachęcić do lektury, gwarantuję, że wnętrze rekompensuje ewentualne niedostatki. Historia miłości, pożądania, przyjaźni trwającej lata i wiecznego poszukiwania szczęścia w ramionach ukochanej osoby, pełna niepotrzebnych - jak to w życiu - komplikacji, pozwalających w pełni docenić to, co mamy.

Polecam.

Amy i Isabelle - Elizabeth Strout



Historia Amy i Isabelle początkowo mogłaby przypominać opowieść o losach każdej matki i jej szesnastoletniej córki. Oto dom dwu kobiet - doświadczonej życiem i dojrzewającej, staje się ośrodkiem ścierania się antagonistycznych sił - miłości i nienawiści, młodzieńczej wolności i dojrzałej przewidywalności. 

Bohaterki zamieszkują Shirley Falls - miasteczko przemysłowe, w którym każdy zna  historię każdego, młodzi buntują się przeciw dorosłym, a ci nie zawsze radzą sobie z wszechobecnym napięciem - jedni reagują na nie wolnością darowaną dzieciom, inni zaś stałą kontrolą. 

Isabelle zadanie ma trudne w dwójnasób - musi być dla swej dorastającej i nieskorej do zwierzeń córki matką i ojcem, którego ta nigdy nie miała. Sprawę utrudnia odkryta właśnie przez Amy seksualność, którą matka pozwala jej odkrywać dzięki podrzuconym jej książkom, tłumaczącym zawiłości kobiecego, dojrzewającego ciała. To jednak nie sprawia, że ich relacje się poprawiają - wręcz przeciwnie, ulegają one coraz większej destrukcji. Amy zajęta jest bowiem głownie tym, co zajmuje wszystkie nastolatki w jej wieku - chłopakami. Niestety, jej wybór pada nie na osobę w jej wieku, a na nauczyciela, z którym spędza coraz więcej czasu, a którego intencje wcale nie są czyste...

Sprawa nabiera tym większej pikanterii, że przeszłość Isabelle wcale nie jest mniej burzliwa niż jej córki. Okazuje się, że ukrywanie przeszłości przez dziećmi, wcale nie musi chronić ich od popełniania tych samych błędów.

Elizabeth Strout po raz kolejny stworzyła wnikliwe studium relacji międzyludzkich, szczególnie tych łączących matkę z jej dorastającą córką, znaczonymi tym, co przemilczane i wyrażone gestem. Pokazała małomiasteczkowe relacje, w którym każdy skrzętnie ukrywa swe mroczne sekrety, by nie zostać skreślonym i gdzie dobrze rozegrane przewinienie może okazać się kluczem do ludzkiego wsparcia i współczucia. Autorka z typową dla siebie ostrością spojrzenia nakreśliła wyraziste portrety i związki. To obraz dorastania i buntu, w którym w niczym zwierciadle przejrzy się większość matek i córek, znajdując między wersami to, co niewypowiedziane zostało także u nich.

Gorąco polecam - Strout to gwarancja lektury na wysokim poziomie.




Francuskie lato - Catherine Isaac


Francuskie lato Catherine Isaac reklamowane jest jako książka w stylu Jojo Moyes. Czy faktycznie można ją przyrównać do tekstów bestsellerowej autorki?

Oto Jessica porzuca swojego chłopaka Adama, na krótko po tym, jak rodzi mu syna. Mężczyzna okazuje się niedojrzały i niegotowy do roli ojca, raz po raz dając jej powody do podejrzeń o zdradę. 

Po dziesięciu latach od tamtych wydarzeń, bohaterka dowiaduje się, że odziedziczyła po mamie aktywny gen wywołujący chorobę Huntingtona - nieuleczalną przypadłość neurologiczną. Za namową matki, wyjeżdża z synem do Francji, gdzie osiadł Adam - chce dać swemu synowi szansę na odnowienie kontaktów z ojcem, który już niedługo może stać się jego jedynym opiekunem.

Na miejscu bohaterka zatrzymuje się w hotelu prowadzonym przez jej byłego chłopaka i poznaje jego nowe, wyśnione życie, w które powoli wprowadzany jest ich syn. Dla kobiety to nie tylko szansa obserwowania tego, jak dwaj mężczyźni, których kocha odnajdują się i odbudowują relację, ale też okazja do odpoczynku po latach opieki nad schorowaną mamą i szansa na odnalezienie spokoju i utraconego szczęścia. Czy urokliwe i malownicze francuskie przestrzenie dadzą jej to, czego tak bardzo potrzebuje? Czy Jess uda się dobrze bawić, wiedząc, jakie trudności zostawiła w domu?

Słodko-gorzka, niewolna od refleksji nad chorobą genetyczną o dramatycznym przebiegu, na którą wciąż nie znaleziono lekarstwa opowieść, która - podobnie jak teksty Moyes - czczą rozrywką nie jest. Dostarczy tyle samo wzruszeń i radości, ile łez. Nie jest lekką, odmóżdżającą powieścią, lecz tekstem, który kształtuje wrażliwość i może pozostawiać z ambiwalentnymi uczuciami - szczęściem z powodu tego, co zakończyło się dobrze i smutkiem przez wzgląd na to, co pomyślnym finałem nie jest.

Polecam gorąco - spędziłam z nią dzień pełen wzruszeń i faktycznie mogę potwierdzić, że książka ta znajdzie uznanie u fanów Moyes, bo utrzymana jest w jej duchu - to co piękne miesza się z tym, co trudne i bolesne, nie pozwalając czytelnikowi na oddech, podburzając go i radując jednocześnie.






niedziela, 15 lipca 2018

Teatr z Lassem i Mają - Martin Widmark


Biuro detektywistyczne Lassego i Mai to seria znana już chyba wszystkim dzieciakom, ciesząca się tak ogromną popularnością, że doczekała się również uzupełnień: książeczek aktywizujących, z którymi najmłodsi mogli spędzać popołudnia, rozwijając swoją kreatywność.

Niemalże każdy młody czytelnik marzył jednak o czymś więcej - chciał wejść do świata głównych bohaterów nie tylko podczas lektury - pragnął się nimi stać.

Martin Widmark w odpowiedzi na życzenie wielu, wyszedł naprzeciw oczekiwaniom, tworząc książkę Teatr z Lassem i Mają zawierającą cztery scenariusze spektakli oparte na opowiadaniach Tajemnica diamentów, Tajemnica miłości, Tajemnica orkiestry i Tajemnica pociągu. 
Sztuki nadają się zarówno do domowych wystawień, jak i do pokazania ich szerszemu gronu odbiorców, na przykład w szkole, gdzie na pewno nie brakuje fanów serii. (...)

Role pomyślane zostały w sposób ułatwiający ich przyswajanie: dialogi są krótkie, zdania proste i nieskomplikowane. Największą trudność sprawić może opanowanie szwedzkich nazwisk, na szczęście jednak nie jest ich aż tak dużo, by dziecko nie zdołało przez sztukę przebrnąć.

Książka, poza samymi scenariuszami, zawiera także podstawowe informacje o teatrze, przyczyniając się tym samym do szerzenia wiedzy. (...)

Polecam tę zabawę w teatr - zabawa zapowiada się przednia!



Całość recenzji na:


sobota, 14 lipca 2018

Sen Alicji, czyli jak działa mózg - Jerzy Vetulani, Maria Mazurek, Marcin Wierzchowski


O tym jak działa mózg, w jaki sposób funkcjonują każde jego pojedyncze komórki powstało już wiele publikacji. Ta jednak, którą mam okazję dziś Wam zaprezentować jest ze wszech miar wyjątkowa.

Po pierwsze - wśród autorów Jerzy Vetulani, człowiek, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać, a który o mózgu ma do powiedzenia naprawdę sporo.

Po drugie - formuła dedykowana dzieciom, która niejako wymusza mówienie proste o tym, co najłatwiejsze do zrozumienia nie jest.

Po trzecie - warstwa graficzna, która nie pozostawi nikogo obojętnym (sprawdzone doświadczalnie: pierwszą osobą, która po prostu w książkę wsiąknęła, a przecież do ich widoku jest przyzwyczajona, była moja mama).

Już pierwsze strony wołają o uwagę, przykuwając spojrzenia trojakim wizerunkiem człowieka: z lewej strony patrzy na nas kościotrup, w środku przedziwny mięśniak, zaś po lewej same połączenia nerwowe - już każda oddzielna forma robi one wrażenie, a człowiek jest przecież 3 in 1.

Ale, ale! O co w ogóle w tej książce chodzi? Poznajcie Alicję - dziewczynkę, która po pracowitym dniu zapada w sen. Ona - tak. Jej narządy - nie. Fabryka zwana ludzkim organizmem dalej działa - niektóre jej elementy w trybie nocnym, żaden jednak nie zamyka zakładu na noc. I tu właśnie zaczyna się historia: każda kolejna strona będzie poznaniem ludzkich narządów: jelit, serca, płuc,  wątroby, nerek i innych, z których każdy przedstawi się czytelnikowi sam, opowiadając o pełnionych przez siebie w organizmie funkcjach. Gdy każdy już wykorzysta swoje pięć minut, do głosu dojdzie ON, dyrektor - Mózg. Jego opowieść stanowić będzie sedno tej publikacji, a rozpocznie się od przemowy przyrównującej go do dworu królewskiego i innych szumnie brzmiących organizacji. 

Vetulani, oddając głos mózgowi, zrelacjonuje wszystko: jak powstają sny, co to sen paradoksalny, skąd się biorą odruchy, jak udaje się nam utrzymać równowagę, jak jest zbudowany i który element za co odpowiada.

Kapitalne wydanie, w sposób intrygujący i zajmujący snujące opowieść o naszym najważniejszym narządzie. Jeśli uświadomicie sobie za jak wiele elementów on odpowiada, już nigdy nie powiecie, że człowiek na stołku dyrektorskim ma dużo roboty - mózg przebija wszystkich!

Polecam! Nikt tak jak Vetulani nie wprowadzi Waszych dzieci w fascynujący świat neuronów. 
To książka dla bardzo szerokiego grona odbiorców - każdy kto ma mózg, powinien znaleźć w niej upodobanie.

To jak, są tu tacy?



piątek, 13 lipca 2018

Być w ciąży i (nie) zwariować - Jordan Reid, Erin Williams



Jesteś w ciąży i próbujesz zrobić wszystko, by nie sfiksować od porad, dolegliwości, wątpliwości, nerwów i pytań? Specjalnie dla Ciebie para specjalistek (Jordan Reid i Erin Williams) stworzyła antyporadnik o wdzięcznym tytule Być w ciąży i (nie) zwariować.

Na pierwszy rzut oka jest to kompilacja wszelkich możliwych książek antystresowych - znajdziesz tu labirynty, kolorowanki, zakreślanki, wykreślanki i całą gamę innych propozycji. Coś w stylu Zniszcz ten dziennik, tyle, że dla przyszłych mam.

To wszystko? Otóż nie. Gdy już od pierwszego rzutu okiem przejdziesz do wgłębiania się w treść, która niewątpliwie gdzieś pod stosem zadań do wykonania się znajduje, odkryjesz, że masz przed sobą książkową kumpelkę, która pozwoli przebrnąć Ci przez niełatwy okres ciąży. 

Podzielona została ona na trymestry, co ma ułatwić korzystanie z niej zgodnie z potrzebami. Autorki zachęcają jednak do wyrobienia własnej formuły zaglądania do książki, jako że może to być ostatnia luzacka rzecz, jaką zrobisz przez najbliższe 18 lat (tak, dopiero wtedy Twoje dziecko osiągnie pełnoletniość, a Ty będziesz mogła choć trochę wyluzować...).

Nie trudno spostrzec, że książka napisana jest z jajem. Humoru w niej nie brakuje - już od pierwszych stron znajdziesz cudowną rozpiskę tego, co możesz bezkarnie robić w czasie ciąży (jak np.dłuższe spanie "ze względu na dziecko" ) albo miejsce, które zmieniło Twoje życie na zawsze (czyli toaleta w wersji "połącz kropki"). Jeśli to nie poprawi Ci nastroju - może być ciężko.

Polecam wszystkim tym Paniom, które bez nadmiernej egzaltacji podchodzą do swojego obecnego stanu i które chętnie zajmą się czymś innym niż tylko szykowaniem wyprawki.