Pokazywanie postów oznaczonych etykietą detoks. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą detoks. Pokaż wszystkie posty

sobota, 11 lipca 2015

Alkaliczny styl życia – Beata Sokołowska

Tego, że prawidłowe odżywianie ma niebagatelny wpływ na nasze zdrowie, kondycję, wygląd i samopoczucie nikt nie kwestionuje. Więcej – coraz częściej decydujemy się na różne diety i ćwiczenia, by przywrócić swojemu ciału pełnię sił, mając świadomość tego jak zatruwani jesteśmy przez.

Czy zastanawiamy się jednak jak wiele zależy nie od ilości zjadanych kalorii, lecz od równowagi zasadowo-kwasowej?
Beata Sokołowska, twórczyni polskiego terminu ‘alkaliczny’, sama borykała się z wieloma niedomaganiami ze strony organizmu. Poszukując ratunku, zafascynowała się właśnie odczynnikiem pH i jego wpływem zarówno na samopoczucie, jak i zdolności regeneracyjne człowieka. Swoim wieloletnim doświadczeniem dzieli się z czytelnikami, pokazując jak ogromne znaczenie na harmonijny rozwój ma to, co wkładamy do garnka, a następnie do buzi. Przekonuje, by co najmniej raz do roku przejść całkowity detoks, mogący zdziałać cuda, przypominający wymianę oleju w samochodzie.

Jej rozważania są spójne i całościowe – obejmują zarówno proces przygotowania do alkalicznego stylu życia, jak i wykaz produktów o wysokim odczynniku zasadowym i kwasowym, propozycje łączenia produktów, pomysły na dania i wreszcie relacje osób, które również zdecydowały się na prowadzenie stylu życia w  zgodzie z  głosem organizmu. Łączy je wiele: lepsza kondycja, znacznie polepszenie stanu zdrowia, młodszy wygląd, rewelacyjne samopoczucie, mnóstwo energii i zapału.
Czytając ich relacje, aż chce się podobnie zmienić życie. Dla wielu będzie to proste, odczyn zasadowy mają bowiem głównie warzywa. Dla mnie – decyzja o takim stylu życia będzie trudna, bez względu na to, jak wielkie korzyści z  niego płyną. Jestem mięsożerna do potęgi i uzależniona od herbaty, a wiem, że właśnie mięsa najbardziej zakwaszają organizm, a herbata wypłukuje organizm ze wszystkim dobroczynnych składników. Stąd zmęczenie, stres, rozdrażnienie, wybuchowość, nerwobóle i wiele, wiele innych. 

Nie mogę powiedzieć, że ta książka dała mi kopniaka do zmiany sposobu odżywania się – bo znam swoje ograniczenia i chcenia – z  całą pewnością jednak zmusiła do zastanowienia i powolnego wprowadzania innowacji. Więcej zielonego, sezonowego, mniej tłustego. Latem – nie ma problemu. Co będzie zimą, dopiero się okaże.

Jeśli zatem narzekacie na słabą kondycję organizmu, męczą Was nawracające dolegliwości i infekcje, ciało nie domaga, stan skóry jest dramatyczny, a Wy chodzicie rozdrażnieni, zestresowani i pozbawieni energii – zachęcam do zapoznania się z możliwościami jakie niesie alkaliczny styl życia. Na pewno warto spróbować, a jeśli efekty będą zadowalające: walczyć i być wytrwałym.


czwartek, 25 czerwca 2015

Koktajle – Katarzyna Błażejewska



Moda na koktajle, to zdecydowanie moja ulubiona z miłościwie nam panujących mód.
A książka Katarzyny Błażejewskiej to moja ukochana, proponująca 10 tygodniowych kuracji.

Dotąd, wszelkie koktajle były u mnie efektem przypadkowego zmieszania – co miałam i wydawało mi się, że będzie do siebie pasowało – miksowałam, blendowałam, przelewałam i rozkoszowałam się smakiem. Raczyłam bliskich mieszankami, o których nawet nie mogliby podejrzewać, że zawierają nietolerowany przez nich składnik. I pili.

Moje działania były jednak czysto chaotyczne, a koktajle miały jedynie stanowić zdrowy podwieczorek. Gdy jednak próbowałam odnaleźć przepisy na napoje o konkretnych właściwościach zdrowotnych, było już znacznie trudniej.
Na pomoc przyszła Błażejewska, której publikacja uświetnia moją półkę już od jakiegoś czasu, a do której opisania zabierałam się powoli, wciąż testując kolejne propozycje.
Autorka uporządkowała swoją książkę w  następujące kategorie: detoks, piękna cera, przyspieszony metabolizm, odporność, bystry umysł, uspokojenie, witalność i regeneracja, zdrowy brzuch, letnie nawilżenie oraz zimowe rozgrzanie.

Każda kategoria zawiera siedem przepisów na koktajle będące komponentami kuracji mającej nieść konkretne efekty zdrowotne. Co stanowi dla mnie ogromny plus książki, każdy tydzień podsumowany jest listą niezbędnych zakupów do zrobienia, by podczas kolejnej kuracji nie musieć sobie zawracać głowy bieganiem po sklepach.  Świetne jest również to, że nawet wymyślne produkty zostaną całkowicie spożytkowane przy wykorzystaniu wszystkich przepisów – dzięki tego nic się nie zmarnuje, a nasz organizm odżyje za sprawą odżywania go jedynie tym, co poprawi jego kondycję, nie zaś chemią i śmieciowym jedzeniem.

Pysznie, zdrowo, kolorowo. Dzięki tej publikacji zjadam nawet to, czego dotąd nie byłabym w stanie przełknąć, bo w  formie zblendowanej, zmiksowanej lub wyciśniętej i skomponowanej z  innymi elementami smakuje wybornie.

Oczywiście nie wszystkie przepisy przypadły mi do gustu – aż takiej sielanki być nie może, bo jako dotychczasowy wróg warzyw muszę powoli przekonywać się do zmiany zwyczajów żywieniowych. Ale jestem na dobrej drodze!


A Wam, jeśli potrzebujecie konkretnej kuracji dla zdrowia lub poprawienia urody – gorąco polecam książkę Błażejewskiej – pięknie wydana, przemyślana, uporządkowana, sprzyjająca dbaniu o siebie.

niedziela, 8 marca 2015

Twój umysł na detoksie – Rafael Santandreu



Tytuł: Twój umysł na detoksie
Autor: Rafael Santandreu
Wydawnictwo: MUZA
ISBN: 978-83-7758-801-7
Ilość stron: 304
Cena: 34,90 zł


Marzec póki co upływa mi pod znakiem rozwoju osobistego – na różnych płaszczyznach. Nieuniknionym było sięgnięcie po książkę, która – jak mi się zdawało – jest mi w  tym momencie życia niezbędna. W  mojej głowie nagromadziło się mnóstwo spraw/problemów/kwestii, które znacząco wpływają na moje zachowanie i reagowanie, utwierdzając mnie w  przekonaniu, że potrzebuję oczyszczenia. Muszę wysprzątać pewne rejony swojego myślenia, by uprościć swoje życie i na powrót nauczyć się cieszyć, nawet na przekór ciągłym przeciwnościom – mniejszym i znacznie większym.
Twój umysł na detoksie zdawał się książką idealną. Przeczytałam ją w trymiga i początkowo rzeczywiście wydawało mi się, że trafiłam w  sedno. Czym dalej jednak, tym bardziej wydawało mi się, że to wszystko stanowi jakiś żart, bo coraz więcej rad zakrawało dla mnie o absurd.

Rafael Santandreu w swojej książce przedstawia podstawowe narzędzia terapii poznawczej, której skuteczność rzekomo poświadcza tysiące przypadków na całym świecie. Nie dziwi mnie to – rzeczywiście wiele rad jest bardzo cennych, zdecydowanie pomocnych w  uporaniu się z własnym odbiorem rzeczywistości, z własnymi emocjami, co w dużej mierze prowadzić może do szczęśliwszego życia. Gdyby jednak zastosować je wszystkie, światem rządziłby chaos – autor nie tyle zachęca, by nie przejmować się porządkiem, ile nalega, by nie robić problemu z  tego, że ktoś w  ogóle nigdy nie sprząta i dołączyć się do niego – słowem: obrastać w  syf, skoro ma nas to uszczęśliwiać, bo przecież są na świecie większe problemy: jak choroby i głód (tutaj autor podpiera się cudnym przykładem psiej kupy pod drzwiami - wiecie: nie macie jej posprzątać albo zżymać się, że inni tego nie zrobili, tylko cieszyć się jej urokiem, bo jest taka ładna i brązowa) W  tym wszystkim autor nie zdaje sobie chyba jednak sprawy, że gdyby nagle cały świat zaczął mieć za nic wyrzucanie śmieci przynajmniej raz na dwa dni, to szybko złowieszcze choroby dopadłyby każdego, czyniąc z małego problemiku, globalną katastrofę. W  jego wizji świata każdy robi co chce, zupełnie nie przejmuje się innymi, pozwala się obrażać, nie reaguje, nie narzeka, nie krytykuje, akceptuje negatywne zachowania – okej! Żyłoby się przyjemniej, gdyby posiąść taką zdolność odseparowania się od emocji, że pewne sytuacje by nas nie ruszały – sama wolałabym, żeby niektórzy w  końcu dali spokój z  „czepianiem się” o wszystko i wyluzowali – ale na litość! To opisane podejście to nie tyle wyrozumiałość i próba niereagowania na cudze złe przyzwyczajenia, ile lekkoduszność w  każdej sferze. To nie tak, że mama w  końcu przestanie cię denerwować ciągłym poprawianiem wszystkiego co robisz i mówisz – to tak jakbyś żył na wysypisku śmieci i miał czuć się z  tym dobrze.

Odniosłam wrażenie, że niektóre sugestie Santandreu są zbyt radykalne: że gdyby wszyscy ludzie na świecie przestali się nagle martwić i przejmować czymkolwiek (chodzi naturalnie o sprawy większej wagi niż symbolicznie wspomniane śmieci) – świat pogrążyłby się w chaosie. Niestety taka lekkoduszność nie leży w  mojej naturze i nie wyobrażam sobie, bym mogła ją zmienić – ba! Ja nawet nie chcę! Pewnie, trochę rozluźnienia w niektórych sferach byłoby dla mnie zbawienne, ale są jednak pewne nieprzekraczalne granice.
Trudno ocenić mi tę publikację – na początku byłam z  niej bardzo zadowolona, zaznaczyłam sobie wiele cennych fragmentów, jednak czym dalej, tym było gorzej. Niewiele rzeczy tam popieram, z  wieloma się nie zgadzam. To jednak moja subiektywna opinia, która w żaden sposób nie przekłada się na jakość książki, której nie sposób jej odmówić.
Źle oceniam zatem nie tyle tę publikację ile swoje nastawienie do zaprezentowanej w  niej metodzie.
Ja wiem, że w całościowym ujęciu to nie dla mnie. Wam – jeśli jesteście na takim etapie swojego życia, że potrzebujecie pomocy w  pokonaniu lęków, odkryciu jak nie zatruwać sobie codzienności, w  oczyszczeniu umysłu – polecam sprawdzenie terapii poznawczej. A nuż dla Was będzie idealna i pomoże Wam uporać się z  zaburzeniami emocjonalnymi, czyniąc Was silniejszymi. Książka oczywiście podparta jest wieloma przykładami z  praktyki terapeutycznej autora, dzięki czemu zobaczycie jak opisywane zmiany przebiegają w  rzeczywistości.