Droga do Nobla - Ewa Nowak

Seria Czytam sobie stała się już dziś gwarantem dobrej propozycji dla tych dzieci, które stawiają pierwsze samodzielne kroki na drodze lektury. Z książeczki na książeczkę mam wrażenie, że klasa cyklu rośnie, pozwalając dzieciom nie tylko nauczyć się płynnie czytać, ale także przekazują im wiedzę w bardzo przystępny sposób.

Droga do nobla to jedna z lepszych, jeśli nie najlepsza pozycja w serii. W syntetycznej i niezwykle wciągającej formie opowiada o losach Marii Skłodowskiej-Curie uwrażliwiając młodego czytelnika na historię i przedstawione w niej fakty. Merytorycznie stoi na naprawdę wysokim poziomie, napisana jest zaś w taki sposób, że także dorosły znajdzie w niej upodobanie, zaspokajając ciekawość i doceniając ją może bardziej niż opasłe tomy biograficzne. 

Takie ujęcie tematu do wielka sztuka, która Ewie Nowak wyszła fenomenalnie. 

***

Czytam sobie to trzypoziomowy program wspierania nauki dla dzieci w wieku 5-7 lat. Prezentowana dziś książeczka przynależy do poziomu 3 - połykam strony. Na tekst składa się od 2500 do 2800  wyrazów, sformułowanych w dłuższe zdania (w tym złożone). Zawiera on dialogi, a całość zbudowana została z użyciem wszystkich głosek.

Patronat honorowy nad serią objęła Biblioteka Narodowa, a całość zgodna jest z zaleceniami metodyków. 

Zarówno papier, jak i odpowiednio dobrana czcionka wspierają proces czytania, zaś wybitni polscy autorzy oraz mistrzowie ilustracji każdorazowo dokładają wszelkich starań, by publikacja była nie tylko atrakcyjna pod względem treściowym, ale również graficznym.

W tym przypadku mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że wszystko to zostało zrealizowane perfekcyjnie. 

Polecam!

Read More

blog o książkach, czytam sobie, dla dzieci, Droga do Nobla, EGMONT, Ewa Nowak, Maria Skłodowska-Curie, opinia, recenzja

Paryż - znam to miasto - Judith Drews

Wspaniała Judith Drews, autorka znakomitej książki Sztokholm – znam tomiasto, powraca z kolejnym tomem serii. Tym razem pod lupę (dosłownie!) bierze ona stolicę Francji – Paryż, by w nim, wraz z młodym odbiorcą szukać wskazanych elementów i snuć fantastyczne opowieści.

Kartonowa książka formatu a4, podobnie jak jej poprzedniczka, przystosowana jest do wielokrotnego wertowania w poszukiwaniu zaginionych postaci i szlakiem bogatego w  detale miasta, stanowiącego doskonałą przestrzeń do dziecięcej eksploracji. Operacje wykonywane przy tej książce streszczają się w dwu słowach – znajdź i wskaż. Oczywiście odnalezienie tego, co poszukiwane, jest dopiero początkiem zabawy. Po pracy poszukiwawczej, następuje bowiem praca wyobraźni – dziecko może wymyślać swoje własne historie dotyczące odnalezionych miejsc, postaci czy rzeczy. Publikacja ta jest zatem nie tylko wielką szkołą spostrzegawczości, ale też polem do popisu dla rozbuchanej dziecięcej fantazji.

Podobnie jak w przypadku Sztokholmu… także i tutaj autorka zadbała, by brak słów nie sprawił, że całość jawiła się będzie jako nudna publikacja oparta wyłącznie na kartkowaniu. Młody odbiorca będzie musiał wytężyć swój wzrok, by odnaleźć całe spektrum postaci: zarówno tych będących odbiciem postaci historycznych (Coco Chanel, Edith Piaf, Pablo Picasso, Maria Skłodowska-Curie, Yves Saint Laurent), jak i tych fikcyjnych (Czerwony Kapturek, magik George i in.). Wyszczególnione zostały one na początku książki, wraz z dodanymi do każdej postaci pytaniami, na które docelowo powinno odpowiedzieć dziecko, i które są pewną podpowiedzią do zabawy i zachętą do ćwiczenia zmysłu orientacji (np. Jak Golbert złamał sobie rękę? Co robi rodzina Parkerów podczas zwiedzania Paryża?).

Czytaj dalej:

Read More

blog, Coco Chanel, dla dzieci, Edith Piaf, Granice.pl, Judith Drews, książka, Maria Skłodowska-Curie, opinia, Pablo Picasso, Paryż - znam to miasto, recenzja, recenzje książek, Yves Saint Laurent, Zakamarki